بررسی ضایعات سیب زمینی در انبارهای فریدن اصفهان
نویسندگان
1
doi
10.22092/spij.2017.110949چکیده
منطقهی فریدن، مهم ترین منطقهی تولید سیب زمینی در استان اصفهان است و از نظر تولید و سلامت غدههای بذری جایگاه خود را در کشور داراست. برای تعیین ضایعات سیب زمینی در این منطقه مطالعاتی در سالهای 1376 و 1377 در قالب یک طرح تحقیقاتی به عمل آمد که مشخص نمود ضایعات سیب زمینی در فریدن اصفهان شامل فاکتورهای مؤثر در زمان داشت و در انبار، به طور متوسط 02/23 درصد بود. میانگین ضایعات در سال اول 62/23 و در سال دوم 42/22 درصد بود. این درصد ضایعات به تفکیک شامل پوسیدگی نرم باکتریاییSoft-rot)، 3/43 )درصد، پوسیدگی خشک فوزاریومی (Fusarium dry-rot) 89/4 درصد ، پوسیدگی قهوه ای Brown - rot) 2/30 ) درصد سبز پوستی غدهها Tuber greening)، 2/44 ) درصد، گوشت قهوهای Internal bruising) 1/27 ) درصد، عوامل فیزیولوژیکی physiological disorders)، 4/38 ) درصد (شامل بد شکلی غدهها، وجود شکاف و ترکیدگیهای عمیق، رشد ثانوی، ریز بودن بیش از حد غدهها و غیره). زخمی بودن عمیق غدهها در اثر آلات و ابزار برداشت 27/1 درصد و آفات شامل آبدزدک، کرم مفتولی و بید سیب زمینی 65/1 درصد بود. ارقام مورد بررسی در این مطالعات کوزیما، مارفونا، مورن، اگریا، پیکاسو، دراگا و آریان بودند. در مجموع این دو سال بررسی ضایعات این ارقام در اثر عوامل مختلف به ترتیب 66/25، 76/24، 24/21، 50/20، 56/18 و 20/17 درصد بود. بررسی آماری ضایعات بر حسب رقم نشان داد که ارقام سیب زمینی مورد بررسی نسبت به فاکتورهای مورد مطالعه متفاوت بوده و در اکثر موارد اثرات معنیداری از خود نشان دادند. موارد دیگری چون شوره سیاه (BIack scurf)، بیماری اسکب و یا جرب (scab) به علت عدم ایجاد ضایعات در انبار جزو ضایعات محسوب نگردید. همچنین سایر مواردی که به صورت جزئی و بسیار ناچیز بودند نیز در نظر گرفته نشدند.