بررسی اثر تراکم و عمق کاشت بر روند رشد و عملکرد سیب‌زمینی رقم دیامانت در منطقه میانه

doi
10.22092/spij.2017.110940
چکیده

به منظور بررسی اثر تراکم و عمق کاشت بر روند رشد و عملکرد سیب‌زمینی رقم دیامانت، در بهار سال 1377 آزمایشی در شهرستان میانه واقع در استان آذربایجان شرقی با طول جغرافیایی 47 درجه و 11 دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی 37 درجه و 55 دقیقه شمالی اجرا شد. این آزمایش به شکل فاکتوریل در قالب بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار پیاده گردید. در این بررسی عامل تراکم کاشت در سه سطح شامل 45، 55 و 65 هزار بوته در هکتار (به ترتیب با فواصل بوته 30، 24 و 20 سانتی‌متر روی ردیف‌های 75 سانتی‌متری) با عامل عمق کاشت در چهار سطح 5، 10، 15 و 20 سانتی‌متر تلفیق گردید. بین تراکم‌های کاشت از نظر زمان وقوع مراحل فنولوژی، عملکردغده و اغلب صفات مورد ارزیابی تفاوت وجود داشت. از بین صفات مورد بررسی، تراکم کاشت 55 هزار بوته در هکتار به طور معنی‌داری از نظر تعداد روز از کاشت تا سبز شدن و غده‌بندی، درصد پوشش زمین، تعداد غده در مترمربع و عملکرد غده بر تراکم‌های دیگر برتری داشت. کلیه صفات مورد بررسی تحت تأثیر عمق کاشت قرار گرفتند. با افزایش عمق کاشت درصد پوشش زمین، تعداد ساقه در بوته و مترمربع، طول ساقه اصلی، تعداد غده در مترمربع و میزان ضایعات غده کاهش یافتند ولی تعداد روز از کاشت تا سبز شدن، غده‌بندی و گلدهی، متوسط وزن غده افزایش یافتند. عملکرد غده در بوته و عملکرد نهایی غده ابتدا با افزایش عمق کاشت از 5 تا 15 سانتی‌متر افزایش پیدا کرد و سپس از 15 تا 20 سانتی‌متر کاهش یافت. در این آزمایش اثر متقابل تراکم و عمق کاشت با صفات مورد ارزیابی به جز تعداد روز از کاشت تا گلدهی معنی‌دار نبود. زودترین زمان گلدهی در تراکم کاشت 65 هزار بوته در هکتار با عمق کاشت 15 سانتی‌متر و دیرترین زمان گلدهی در تراکم کاشت 45 هزار بوته در هکتار با عمق کاشت 5 سانتی‌متر به‌دست آمد.