تعیین مناسب ترین روش و تراکم کاشت توام خیار و بادمجان در زابل: گزارش کوتاه علمی
نویسندگان
1
2
3
doi
10.22092/spij.2017.110944چکیده
کشت مخلوط و توام یکی از راه های افزایش عملکرد در واحد سطح می باشد. فیزیولوژیست ها معتقدند که در کشت مخلوط گونه های متفاوت، با توجه به وجود تفاوت های ساختاری دو گیاه از جمله اختلاف ارتفاع و سطح برگ، جذب تشعشع خورشیدی توسط گیاه افزایش یافته و در نتیجه باعث افزایش عملکرد خواهد شد. بسیاری از محققین موفقیت مخلوط ها را به اختلاف ارتفاع بین اجزا ارتباط می دهند (خواجه پور، 1376).
