تحلیل عدم قطعیتهای آینده تابآوری اجتماعی جوامع روستایی با کاوش در واقعیتهای موجود در چهارچوب برنامهریزی سناریو (موردمطالعه : روستای فهلیان شهرستان ممسنی)
نویسندگان
1 استادیار، گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت، مرودشت، ایران.
2 دکتری، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
doi
10.22059/jrur.2022.340735.1729چکیده
در نظر گرفتن عوامل دخیل در تابآوری اجتماعی این جوامع در پاسخ به بیماری COVID-19 و بیماریهای واگیردار در آینده بسیار مهم است. پژوهش حاضر ازنظر هدف کاربردی، از حیث روش پیمایشی در سطح اکتشافی و مبتنی بر رویکرد آیندهپژوهی و در بازه زمانی مهر 1400 صورت گرفته است. مطالعه حاضر با عملیاتی کردن چهارچوب تابآوری، یک رویکرد جامع را برای بهینهسازی برنامههای مهار و سیاستهای کاهش با استفاده از شاخصهای مؤثر در تابآوری اجتماعی روستاها با نمونه موردی روستای فهلیان با رویکرد آیندهپژوهی در مورد شیوع بیماریهای همهگیر ارائه میدهد. تعداد 35 متغیر کلیدی با روش دلفی شناسایی شد. سپس این متغیرها بر اساس میزان اهمیت و عدم قطعیت با استفاده از نرمافزار (Micmac) اولویتبندی و حیاتیترین عوامل مشخص و برای نوشتن سناریوهای محتمل از نرمافزار سناریونگاری ویزارد استفاده شده است. جامعه آماری این پژوهش 31 نفر از کارشناسان خبره در حوزه مسائل روستایی و برخی از اساتید دانشگاهی متخصص در حوزه موردمطالعه هستند. نتایج حاکی از آن بود که متغیرهای رژیم غذایی، درآمد، ضعف امکانات بهداشتی، سبک زندگی، توانایی جبران خسارت، تورم و فقر، در روستای فهلیان بهعنوان مهمترین متغیرهای تابآوری اجتماعی در مقابله با شیوع بیماریهای واگیردار و کرونا شناسایی شدند و سپس بهوسیله نرمافزار سناریونگاری ویزارد 7 سناریو اصلی تابآوری اجتماعی تعریف شد که سناریو یک داری وضعیت مطلوب و امیدوارکننده بوده است. مهمترین پیشنهاد برای تابآوری این روستا در مواجهه با بیماریهای واگیردار کمک مسئولین برای جذب امکانات بهداشتی و درمانی و همچنین جذب پزشکان متخصص برای رسیدگی به مسائل درمانی روستای فهلیان و شهرستان نورآباد ممسنی است.