آسیبهای کاربست قاعدۀ «تسامح در ادله سنن» در احادیث اخلاقی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، دانشگاه پیام نور واحد تهران جنوب.
2 دانشیار گروه فقه و مبانی حقوق دانشگاه پیام نور تهران.
3 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه پیام نور تهران
doi
10.22034/ethics.2020.120021چکیده
احادیث اخلاقی از جمله بسترهای مهم اجرای قاعدۀ «تسامح در ادله سنن» است. شدت تسامح در روایات ضعیف اخلاقی در مقایسه با احادیث اعتقادی و فقهی نشان میدهد که گویا احادیث اخلاقی بار مسئولیت کمتری برای مدوّنین کتب روایی داشته است. فقدان دانش فقهالاخلاق و عدم تفکیک گزارههای اخلاقی ِاخباری و انشائی، زمینهساز اجرای همه جانبۀ این قاعده در احادیث اخلاقی شده است. این پژوهش با تتبع در مصادیق روایی، در پی واکاوی آسیبهایی است که کاربست قاعدۀ «تسامح در ادله سنن» در حوزه احادیث ضعیف اخلاقی برجای گذارده است؛ لذا با حذف آنها از متون دینی، طراحی نظامِ ضابطهمندِ اخلاقیِ جامع تحقق بیشتری خواهد یافت. دادههای این مقاله با تمرکز بر متون حدیثی جمعآوری و با شیوه توصیفی- تحلیلی پردازش شده است. پیامدهایی چون اختلال در نظام اخلاق اسلامی، وقوع جعل در روایات اخلاقی و ایجاد خوش بینی یا بدبینی کاذب نسبت به متون روایی اخلاقی از جمله نتایج کاربست بیضابطۀ این قاعده در احادیث اخلاقی است. با توجه به گستره حدیث و تأثیر آن بر فرهنگ دینی، رفتارهای فردی و کنشهای جامعه، آسیب شناسی و توجه خاص به کیفیت متون حدیثی، بازنگری در احادیث اخلاقی، ترسیم الگوی اخلاق اسلامی مبتنی بر روایات معتبر، در پالایش نظام یکپارچه اخلاقی بسیار ضرورت دارد.