الزامات بهکارگیری فناوریهای نوین دیجیتال در راستای بهبود معیشت پایدار کشاورزان (موردمطالعه: استان تهران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری ترویج و آموزش کشاورزی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران
2 دانشیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران.
3 دانشیار ترویج و آموزش کشاورزی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22059/jrur.2022.338600.1719چکیده
هدف از انجام این پژوهش بررسی الزامات بکارگیری فناوریهای نوین دیجیتال برای بهبود معیشت پایدار کشاورزان است. این پژوهش از نوع تحقیقات پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه کشاورزان استان تهران بود که از فناوریهای نوین دیجیتالی در مزارع خود استفاده نمودهاند و تعداد آنان 112 نفر است. باتوجهبه محدود بودن تعداد کشاورزانی که از فناوریهای نوین دیجیتالی استفاده نمودهاند، همه آنها به صورت سرشماری مورد بررسی قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از روش معادلات ساختاری (SEM) به کمک نرمافزار Smart PLS3 صورت گرفت. یافتههای تحقیق نشاندهنده آن است که الزامات آموزشی بکارگیری فناوریهای نوین دیجیتال با ضریب مسیر 236/0 تأثیر مثبت و معناداری بر بهبود معیشت پایدار کشاورزان دارد، همچنین الزامات اقتصادی با ضریب مسیر 234/0، الزامات ساختاری با ضریب مسیر 146/0، الزامات نهادی با ضریب مسیر 135/0، الزامات سیاستگذاری با ضریب مسیر 118/0، الزامات مدیریتی با ضریب مسیر 114/0 و الزمات مهارتی بهکارگیری فناوریهای دیجیتال با ضریب مسیر 104/0 بر معیشت پایدار تأثیر مثبت و معناداری دارند.