آیندهپژوهی ظرفیتهای پیوند روستایی - شهری در راستای امنیت غذایی پایدار (موردمطالعه: سکونتگاههای روستایی حوزه جنوب شرق استان تهران)
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دکتری، گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22059/jrur.2022.337923.1716چکیده
واکاوی وضعیت آینده ظرفیتهای پیوند روستایی - شهری در راستای امنیت غذایی پایدار در سکونتگاههای روستایی در ناحیه موردمطالعه هدف پژوهش حاضر است. در این پژوهش کاربردی و توصیفی - تحلیلی، اطلاعات لازم به دو شیوه کتابخانهای و پرسشنامهای گردآوری شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها هم از نرمافزار میکمک و سناریو ویزارد بهره گرفته شد. یافتهها نشانگر آن است که 52 عامل بهعنوان ظرفیتهای بنیادی مؤثر بر وضعیت امنیت غذایی پایدار ناحیه موردمطالعه شناسایی شدند. وضعیت پراکندگی متغیرهای ظرفیتهای پیوند روستایی - شهری در امنیت غذایی پایدار روستاهای موردمطالعه گویای وضعیت ناپایدار آنها است. امتیازات نهایی و رتبهبندی عوامل بنیادین انجام شد. عوامل کلیدی نهایی که عبارتاند از نیروی کار متخصص شهری و روستایی، خدمات کشاورزی و پشتیبان تولید، نهادهای رسمی و غیررسمی شهری در تعامل با نهادهای روستایی و بخش کشاورزی که دربردارنده کارگاههای آموزشی، بهبود خاک، اراضی مناسب کشت، منابع آب و زیرساختهای انتقال و بهرهبرداری مناسب، نهادسازی هدفمند و همچنین، شکلگیری و گسترش فعالیتهای غیر کشاورزی همانند صنایع تبدیلی و تکمیلی، شبکههای اجتماعی برای عرضه محصولات و تبادل اطلاعات، بنگاههای اقتصادی و اعتبارات خرد، برند سازی و بازاریابی آشکار شدند. برمبنای این عوامل چهار سناریو برای وضعیت آینده ظرفیتهای پیوند روستایی - شهری در امنیت غذایی ناحیه موردمطالعه ارائه شد.
