ارزیابی صفات کمی و کیفی توده های بومی عدس (Lens culinaris) استان فارس
نویسندگان
1
doi
10.22092/spij.2017.110880چکیده
کشت ارقام اصلاح شده سبب از بین رفتن توده های محلی می گردد و به مرور نسل آن ها با خطر نابودی مواجه می گردد. با توجه به صفاتی که در توده های بومی وجود دارد بایستی این توده ها حفظ گردند. در این طرح 72 نمونه عدس از مناطق مختلف استان فارس شامل بالا ده کازرون، فیروز آباد، آباده، شهرمیان، سده، اقلید، فسا، نی ریز، جعفرآباد، غیاث آباد، داراب، سرحد چهاردانگه، دست ریسی، ده سیاهی، جمال آباد، قنات ابراهیم، سرچاهان، اردکان، رستاق داراب، بابامیدان، قلعه بیگی فهلیان، خمزار، کلکون، قائمیه، اسلام آباد و نورآباد جمع آوری گردید. نمونه های جمع آوری شده در یک آزمایش بدون تکرار با خطوط دومتری کشت شدند و صفات مختلف شامل اندازه برگچه، طول دوره رسیدن، طول دوره گلدهی، ارتفاع گیاه، ارتفاع پایین ترین نیام از سطح زمین، طول غلاف، تعداد دانه در نیام، وزن هزاردانه و عملکرد یادداشت برداری گردید. جهت تعیین درصد عوامل موثر در عملکرد از روش رگرسیون گام به گام استفاده شد که اندازه برگچه، تعداد غلاف و وزن هزاردانه وارد مدل شدند. R2 نشان می داد که???/? عوامل موثر در عملکرد مربوط به این سه صفت می باشد. در تجزیه علیت، اندازه برگچه با اثر مستقیم 0.33 بیشترین اثر مستقیم را بر عملکرد نشان داد.