بررسی چالشهای توسعه روستایی افغانستان و راهکارهای رفع آن
نویسندگان
1 استاد گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 کارشناسی ارشد، گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 استاد گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران .
doi
10.22059/jrur.2021.314964.1585چکیده
توسعه روستایی یکی از دغدغههای اصلی کشورهای درحالتوسعه است. پیامدهای توسعهنیافتگی مناطق روستایی از قبیل فقر گسترده، بیکاری و مهاجرت موجب توجه به توسعه روستایی گردیده است. بر اساس آخرین گزارش مرکز آمار افغانستان (1399)، از مجموع جمعیت این کشور حدود 4/23 میلیون نفر (71 درصد) در نواحی روستایی سکونت دارند. این در حالی است که نواحی روستایی با چالشهای مختلف اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، مدیریتی و محیطزیستی مواجه هستند. بنابراین، شناسایی چالشهای توسعه روستایی افغانستان پیششرط تدوین سیاستها، برنامهریزی و ارائه الگویی انعطافپذیر برای دستیابی به توسعه پایدار روستایی است. در همین راستا، این مطالعه با هدف شناسایی و تحلیل عمدهترین چالشهای موجود در حوزه توسعه روستایی افغانستان انجام شد. جامعه آماری این تحقیق شامل 60 نفر از کارشناسان مسائل توسعه روستایی و کشاورزی این کشور بود. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامه و روش آن مصاحبه حضوری بود. برای تجزیهوتحلیل و توصیف دادهها علاوه بر آمارههای پراکندگی و مرکزیت، از ضریب تغییرات و تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. نتایج این تحقیق نشان داد که به ترتیب چالشهای اقتصادی، مانند کمبود اعتبارات و سرمایهگذاری در روستاها، اجتماعی، نظیر پایین بودن مشارکت زنان در فعالیتهای روستایی، محیط زیستی، از جمله بهرهبرداری بیرویه از منابع آب زیرزمینی، فیزیکی ـ کالبدی، مانند ضعف یا فقدان شبکه شهری ـ روستایی و در نهایت مدیریتی، بهویژه غلبه نیروی کار غیرمتخصص در فعالیتهای اقتصادی روستا، از جمله مؤثرترین چالشهای توسعه روستاها در افغانستان هستند که تلاش در جهت رفع آنها نقش قابلتوجهی در دستیابی به توسعه پایدار روستایی و در نتیجه ملی این کشور خواهد داشت.