واکاوی زیستپذیری روستاهای پیراشهری (مورد مطالعه: دهستان درودفرامان، شهرستان کرمانشاه)
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
doi
10.22059/jrur.2021.325227.1643چکیده
مفهوم زیستپذیری از جمله مفاهیم جدید در حوزه برنامهریزی روستایی است که به دنبال توجه به کیفیت زندگی روستاها، موردتوجه قرار گرفته است. اساس برنامهریزی صحیح برای افزایش سطح زیستپذیری روستاهای پیرامون شهری تنها اکتفا به بحث آسیبپذیری این مناطق نیست و نیازمند شناخت وضعیت زیستپذیری این روستاها است زیرا با شناسایی صحیح شاخصهای زیستپذیری و عوامل تأثیرگذار بر آن میتوان مشکلات موجود در این روستاها را تا حدودی رفع کرد و میزان زیستپذیری آنها را ارتقا داد و شرایط توسعه پایدار را فراهم کرد. هدف این تحقیق واکاوی زیستپذیری روستاهای دهستان درودفرامان شهرستان کرمانشاه است، این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی- تحلیلی است که با استفاده از روش پیمایشی و ابراز پرسشنامه انجام گرفته است. دادههای جمعآوریشده نیز با استفاده از نرمافزار SPSS تحلیل شدند. همچنین برای رتبهبندی روستاهای موردمطالعه از نظر وضعیت زیستپذیری از مدل آنتروپیشانون و کوپراس استفاده شده است. جامع آماری تحقیق شامل 20 روستای دارای سکنه دهستان درودفرامان است که با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه 459 نفر تعیین گردید. نتایج تحقیق نشان میدهد که وضعیت زیستپذیری در روستاهای دهستان درودفرامان در سطح پایینی قرار دارد و همچنین روستاهای این دهستان در سه سطح مطلوب، متوسط و نامطلوب رتبهبندی شدند که روستاهای دهپهن، شهرکصنعتی-فرامان، بیجانه، گاکیه و موریان شرایط مطلوبتری نسبت به بقیه روستاها دارند و مابقی چندان شرایط مساعدی ندارند.