شراکت روستایی - شهری و توسعه پایدار ناحیهای؛ رویکردی مفهومی و تجربی
نویسندگان
1 استاد، گروه جغرافیای انسانی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jrur.2021.329012.1667چکیده
شهرها و روستاها با مجموعهای از جریانها و پیوندهای با یکدیگر تعامل دارند. این تعاملات جغرافیای مختلفی را شامل میشود که اغلب فراتر از مرزهای اداری محلی و ناحیهای است. این تعاملات و پیوندها میتواند علاوه بر آثار مثبت،آثار منفی نیز به همراه داشته باشد. مدیریت شهری و روستایی همیشه بهطور جداگانه قادر به مدیریت آثار جریانها و پیوندها برای توسعه پایدار شهری و روستایی نیست. همکاری روستایی - شهری و بهطور خاص شراکت روستایی - شهری، الگوی مؤثری برای پاسخگویی به ضرورت حکمرانی این تعاملات در راستای رفاه و توسعه اقتصادی ناحیهای است. مقاله حاضر با استفاده از روش مرور روایتی به تشریح مفاهیم و ابعاد شراکت روستایی- شهری و بررسی تجربههای جهانی در این زمینه و نیز تأثیرات آن بر توسعه اقتصادی - اجتماعی و پایداری ناحیهای میپردازد. یافتهها نشان میدهد نواحی شهری و روستایی داراییهای مختلف و غالباً مکمل یکدیگر دارند. درواقع، شراکت مؤثر روستایی - شهری با استفاده از این داراییها میتواند در تحقق اهداف توسعه اقتصادی و افزایش تولید کالاهای عمومی و همچنین دستیابی به صرفهجویی ناشی از مقیاس در ارائه خدمات عمومی نقش مؤثری داشته باشد، و ظرفیت شرکا را برای تصمیمگیری در زمینههای دارای تأثیرات قلمروی افزایش دهد. علاوه بر این ،شراکت میتواند به توسعه فرصتهای جدید اقتصادی در شهر و روستا کمک نماید.