تحلیل وضعیت فقر چندبعدی در جوامع روستایی ایران
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 کارشناس ارشد، گروه مدیریت و توسعه کشاورزی، دانشکده اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jrur.2021.296661.1449چکیده
فقر همچنان یکی از چالشهای اساسی بشر است که همچنان بیشتر چهرهای بیشتر روستایی دارد. اهمیت پرداختن به مسئله فقر و محرومیت به حدی است که سازمان ملل کاهش آن را بهعنوان اولین هدف از اهداف توسعه پایدار قرار داده است. در حال حاضر رویکرد محققین و سیاستگذاران نسبت به پدیده فقر از حالت تکبعدی به چندبعدی تغییر کرده است. درنتیجه دیگر به فقر بهعنوان یک مسئله صرفاً اقتصادی نگاه نشده بلکه برای آن ابعاد گوناگون از جمله آموزش، سلامت و رفاه نیز تصور شده است. لذا، شناخت و مقابله با فقر مستلزم درک جامع و نظاممند آن است. مطالعه حاضر با بهرهگیری از مفهوم فقر چندبعدی، ضمن بومیسازی شاخصهای سنجش ابعاد فقر، از سطح خانوار فراتر رفته و با هدف کمک به سیاستگذاری و برنامهریزی در راستای کاهش فقر، این پدیده را در سطوح شهرستان، استان و کشور نیز مورد ارزیابی قرار داده است. برای این منظور از دادههای سرشماری سال 1395 حدود 20 هزار خانوار روستایی استفاده شد. بر اساس یافتههای این تحقیق شاخص فقر چندبعدی در ایران حدود 349/0 است که به ترتیب ابعاد آموزشی، سلامت و رفاه بیشترین سهم را در آن داشتهاند. شاخصهای شدت و گستردگی فقر نیز به ترتیب 558/0 و 628/0 بوده است. ماهیت فقر در ایران نه تنها از متغیرهای اقتصادی و اجتماعی، بلکه از عوامل مکانی و اقلیمی نیز متأثر است. درنتیجه، نظر به گستردگی و پیچیدگی روابط بین عوامل تأثیرگذار و متأثر از فقر هرگونه برنامهریزی و سیاستگذاری برای آن نیازمند نگرشی جامع و نظاممند به پدیده فقر است.