عذرخواهی بهعنوان یکی از شیوههای جبران خسارت معنوی در مسئولیت مدنی
نویسندگان
1 استادیار گروه فقه و حقوق اسلامی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 استادیار گروه فقه و حقوق اسلامی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22106/jlj.2020.99325.2490چکیده
یکی از ابزارهای جبران خسارات معنوی، عذرخواهی است که نقش مهمی هم در ترمیم دردهای روحی زیاندیده و هم در بهبود روابط وی با واردکنندۀ زیان دارد. در حقوق ایران، قانونگذار به این شیوه توجه کرده است و در مادۀ 10 قانون مسئولیت مدنی به دادگاهها اختیار داده شد تا در صورت ورود خسارت معنوی، در ضمن حکم، واردکنندۀ زیان را به عذرخواهی ملزم کنند. با وجود این، در قانون، عذرخواهی تعریف نشده و شرایط آن مشخص نگردیده است. کشورهایی چون کانادا و آمریکا در این زمینه پیشرو بودند و از ابزار عذرخواهی در تسکین دردهای روحی بهره جستهاند و در تعریف و تبیین آن مطالعات زیادی انجام دادند. ما در تحقیق حاضر ضمن بررسی مفهوم و شرایط عذرخواهی، نقش آن را در نظام مسئولیت مدنی و در التیام وضعیت روحی زیاندیده و اثراتش بر رفتار واردکنندۀ زیان و فرایند آن در دادگاهها، مطالعه میکنیم. بهعنوان نتیجه میتوان گفت که از طرفی، قانونگذار ایران باید عذرخواهی را تعریف کند و از طرفی هم باید بر نقش رویۀ قضایی تأکید کرد تا بدون تردید و در صورت اقتضا به عذرخواهی بهعنوان یکی از شیوههای جبران خسارت معنوی حکم دهند.
