ارزیابی ساختار شبکه اعتماد اجتماعی مبتنی بر تحلیل شبکهای: مطالعه بهرهبرداران محلی مراتع استان یزد
نویسندگان
1 استادیار، گروه مرتعداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران.
doi
10.22059/jrur.2020.288516.1399چکیده
اعتماد، بارها به عنوان مؤلفه کلیدی که حکمرانی سازگار و نظامهای تصمیمگیری مشارکتی را حمایت میکند، شناخته شده است. در این تحقیق ارزیابی اعتماد مبتنی بر نظام مدیریت مشارکتی با بررسی ساختار روابط اجتماعی بهرهبرداران محلی مرتع در قالب شبکه اجتماعی موجود انجام گرفته است. راهبرد مورد استفاده برای جمعآوری سنجههای رابطه، روش شبکه کامل و اطلاعات تحقیق از طریق مصاحبه و پرسشنامه تحلیل شبکهای جمعآوری گردید. شاخصهای تراکم، اندازه، دوسویگی پیوند، تمرکز و مفاهیم نقاط برشی و حفرههای ساختاری در این تحقیق مورد تحلیل قرارگرفت. نتایج نشان میدهد در شبکه اعتماد (با تراکم پایین و انسجام ضعیف)، دسترسی به اطلاعات در داخل گروههای محلی نسبت به روابط بین گروهی از همگنی بیشتری برخوردار است و در سطح کلان پایداری شبکه ضعیف به دست آمد. وجود حفرههای ساختاری و حضور کم تعداد رابطان مهم در شبکه نیز باعث شده تا حفظ، توسعه ارتباطات و انتقال اطلاعات بین گروههای مختلف با مشکل روبهرو شود (کاهش پویایی شبکه). در بین گروههای محلی، پخش اعتماد وضعیت ضعیفتری نسبت به دریافت اعتماد دارد و این نتیجه تمرکز بالا در پیوندهای بیرونی نسبت به پیوندهای درونی است. سیستم مدیریت مشارکتی محلی مرتع در استان یزد به منظور دستیابی به پویایی و پایداری لازم است تا به سمت اتخاذ راهکارهایی جهت تقویت اعتماد اجتماعی به عنوان کلید حل ضعف پیشآمده برآید.