پیشبینی معیشت پایدار خانوارهای روستایی بر مبنای شاخص توانمندسازی زنان در بخش کشاورزی استان همدان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
2 استادیار، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
doi
10.22059/jrur.2020.300133.1485چکیده
زنان روستایی به عنوان یکی از مهمترین گروههای اجتماعی، نقش بهسزایی در روند توسعه روستایی دارند. به طوریکه از جنبه اقتصادی، علاوه بر تولید محصولات کشاورزی با کنترل منابع و درآمد خانوار، میتوانند موجبات معیشت پایدار خانوار روستایی را نیز فراهم آورند. هدف از این پژوهش، بررسی شاخص توانمندسازی کشاورزی زنان و نقش آن در بهبود معیشت پایدار خانوار روستاییان بود. پژوهش حاضر، از نظر ماهیت از نوع پژوهشهای کمی و از نظر هدف از نوع مطالعات کاربردی است. همچنین به لحاظ نحوه گردآوری دادهها، از نوع تحقیقات پیمایشی و از نظر شیوه تحلیل دادهها از نوع تحقیقات توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری این تحقیق، زنان روستایی مشارکتکننده در کشاورزی در شهرستان تویسرکان از استان همدان (20 روستا) بودند که 140 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب و بهصورت تصادفی ساده نمونهگیری شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامه محققساخته، جمعآوری شد که روایی آن با نظر متخصصان و پایایی آن با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. تحلیل دادهها در محیط نرمافزار IBMSPSS انجام و نتایج نشان داد که توانمندسازی کشاورزی زنان روستایی تأثیر مثبت و معناداری بر معیشت پایدار خانوار روستایی دارد. همچنین همه مؤلفههای شاخص توانمندسازی کشاورزی زنان بهجز مؤلفه رهبری، با معیشت پایدار خانوار روستایی رابطه معنیداری داشتند و درآمد، قویترین بعد توانمندسازی کشاورزی زنان برای پیشبینی معیشت پایدار خانوار روستایی شناخته شد.
