فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

لیمو (Citrus aurantifolia) یکی از درختان دورگه،  متحمل به سرما و نیازمند نور و رطوبت کافی است. از آنجا که شوری یکی از تنش‌های غیر زیستی مخرب بر رشد مرکبات است، ارائه راهکار مناسب به­ منظور کاهش و تعدیل اثرات مضر آن می‌تواند موثر باشد.  به ­منظور بررسی تاثیر آب شور و فسفیت‌پتاسیم بر گیاه لیمو، پژوهشی به ­صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار به صورت گلدانی در سال 1401 در گلخانه دانشگاه هرمزگان انجام شد. تیمارها شامل شوری (1/5 ،3، 4/5 و 6 دسی ­‌زیمنس ‌بر‌ متر) و فسفیت‌پتاسیم (صفر، 1/5 و 3 گرم ‌بر‌ لیتر) بود. شاخص‌های مورد بررسی شامل اندازه­گیری وزن تر و خشک (ساقه و ریشه)، سنجش جذب عناصر پرمصرف (ریشه و برگ) و عناصر کم­ مصرف (برگ) بود. نتایج نشان داد که شوری 6 دسی ­زیمنس ‌بر متر در مقایسه با شوری 1/5 دسی ­زیمنس ‌بر متر منجر به کاهش وزن تر و خشک ساقه (به ­ترتیب 25/13 و 23/7 درصد)، محتوای نیتروژن، پتاسیم، فسفر، کلسیم، آهن، روی و مس (به ­ترتیب  5/3، 4/39، 16/21، 28/5، 20/4، 35/5 و 18/5 درصد) شد. تیمار فسفیت‌پتاسیم در تمامی سطوح شوری باعث افزایش محتوای عناصر پتاسیم، فسفر، نیتروژن، آهن، مس و روی، وزن تر و خشک ساقه و وزن تر و خشک ریشه شد. به طور کلی بر اساس نتایج پژوهش حاضر، کاربرد فسفیت پتاسیم به خصوص در غلظت 1/5 گرم­ در ­لیتر، منجر به بهبود خصوصیات مورفولوژیکی، جذب عناصر و کاهش اثرات نامطلوب  تنش شوری در لیمو شد.