تعیین رابطهی سرمایه اجتماعی و خلاقیت دانشجو معلمان پسر تربیت بدنی دانشگاه فرهنگیان شهید بهشتی مشهد
نویسندگان
1 دانشجو معلم، گروه تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان
2 استادیار، گروه تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان
3 دانشجو معلم، گروه تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان
4 استادیار، گروه تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان
doi
ppsc/ppsc.2021.3196چکیده
چکیده هدف از پژوهش حاضر تعیین رابطه بین سرمایه اجتماعی با خلاقیت در بین دانشجویان پسر تربیت بدنی دانشگاه شهید بهشتی مشهد است. پژوهش حاضر، توصیفی از نوع همبستگی بوده و جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانشجویان تربیت بدنی پسر دانشگاه شهید بهشتی مشهد تشکیل می دهند که ۸۴ نفر از آنها با استفاده از نمونه گیری تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادههای پژوهش با استفاده از پرسشنامه 60 سوالی خلاقیت عابدی و پرسشنامه 28 سوالی سرمایه اجتماعی ناهاپیت و گوشال جمع آوری گردید و با استفاده از روش آماری ضریب همبستگی اسپیرمن یافتههای پزوهش حاضر نشان داد میزان همبستگی بین سرمایه اجتماعی و خلاقیت با سطح معنا داری 01/0 در مجموع 68/0 و در دانشجویان تربیت بدنی ورودی 98، 99 و 1400 به ترتیب 64/0، 71/0 و 75/0 بود. نتایج پژوهش صورت گرفته نشان داد هرچه دانشجو معلمان سابقه بیشتری در دانشگاه پیدا میکنند از میزان خلاقیت آنها کاسته میشود و دانشگاه میتواند با تاکید بر ارزشها و باورهای موجود در آموزش و پرورش و همسو نمودن اهداف فردی و سازمانی به افزایش خلاقیت دانشجویان کمک نماید و برنامهریزان نیز نمیتوانند ساختار و معیار افزایش خلاقیت دانشجو معلمان را بدون توجه به فرهنگ آموزش و پرورش پایه ریزی نماید لذا در صورتیکه مدیران نسبت به تقویت سرمایه اجتماعی اقدام نمایند، میتوانند ضمن تقویت خلاقیت دانشجویان بستر مناسبی را جهت انتقال این روحیه در میان دانشآموزان نیز بوجود آورند.