بررسی عوامل مؤثر بر عملکرد بهسازی خاک به روش بیولوژیکی در خاک‌های ماسه‌ای با درصد ریزدانه متفاوت

نویسندگان

1 عضو هیات دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی/ دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)

2 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مهندسی عمران/ دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)

3 استادیار/دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)

doi
چکیده

یکی از روش‌های متداول بهسازی خاک، استفاده از افزودنی‌ها به منظور بهبود خصوصیات مقاومتی و نفوذپذیری خاک است. اغلب از سیمان یا مواد شیمیایی به‌عنوان عامل چسبنده ذرات خاک استفاده می‌شود که باعث افزایش مقاومت برشی خاک و کاهش هدایت هیدرولیکی آن می‌شود. در این پژوهش با استفاده از آخرین فناوری زیستی میکروبی، نوع جدیدی از مصالح ساختمانی، یعنی سیمان زیستی، به‌عنوان جایگزینی برای سیمان و یا مواد شیمیایی ایجاد شده است. سمنتاسیون زیستی یا فرآیند رسوب میکروبی کربنات کلسیم (MICP)، بهبود مقاومت و سختی خاک و سنگ با استفاده از فعالیت‌های میکروبی و فرآورده‌های آن‌هاست. در این پژوهش از خاک ماسه‌ای با درصد متفاوت سیلت %0، %5،%10، %15 و %20 و در دو حالت سست (Dr=40%) و متراکم (Dr=100%) و از باکتری Sporosarcina Pasteurii به دلیل فعالیت اوره‌آزی بالا و غیر بیماری‌زا بودن در فرآیند MICP استفاده شد. به‌منظور در نظر گرفتن شرایط خاک بر عملکرد این نوع روش بهسازی، پارامترهای آزمایش تک‌محوری و میزان رسوب کربنات کلسیم موردبررسی قرار گرفت. با توجه به نتایج، افزایش درصد ریزدانه از 0 تا 20 درصد منجر به کاهش %40 و %46 در میزان رسوب کربنات کلسیم، افزایش %57 و %41 در مقاومت تک‌محوری و افزایش %79 و %71 در مدول الاستیسیته نمونه‌ها به ترتیب در دو حالت سست و متراکم گردید. بنظر می رسد این تغییرات ناشی از کم شدن فضای خالی و افزایش سطح تماس بین ذرات خاک بوده است.