تأثیر تیمار ال-سیستئین بر ویژگیهای کیفی و آنتیاکسیدانی میوه خرمالو طی انبار سرد
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
2 دانشجوی دکترای فیزیولوژی و اصلاح درختان میوه، گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
3 استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان،زنجان، ایران.
4 استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه ، ایران.
doi
10.30466/rip.2021.53542.1175چکیده
خرمالو (Diospyros kaki Thunb) از میوههای مهم پاییزی منتهی فسادپذیر با عمر انبارمانی کوتاه میباشد، زیرا نرم شدن بافت، تغییر در ترکیبات شیمیایی و قهوهای شدن در آن به سرعت اتفاق افتاده و منجر به ضایعات بیشتر محصول در دوره پس از برداشت میشود. در پژوهش حاضر، تأثیر تیمار پس از برداشت ال-سیستئین با چهار غلظت (صفر، 0/1 ،0/2 و 0/5 درصد) به روش غوطه وری به مدت 10 دقیقه بر خصوصیات کیفی و آنتیاکسیدانی میوه خرمالو مورد مطالعه قرار گرفت. میوهها بعد از تیمار در سردخانه با دمای4 درجه سانتیگراد با رطوبت نسبی 90-85% به مدت 45 روز نگهداری شدند. میوهها در طول دوره انبارمانی در روزهای (15، 30 و 45) از انبار خارج و از نظر کیفیت میوه و برخی خصوصیات بیوشیمایی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که ال-سیستئین 0/5 و 0/2 درصد طی مدت زمان انبارمانی سبب حفظ سفتی، اسید قابل تیتراسیون، فنل و فلاونوئید کل، تانن محلول و ظرفیت آنتیاکسیدانی شده و از کاهش وزن، افزایش مالوندیآلدهید و مواد جامد محلول کل نسبت به میوههای شاهد جلوگیری کردند. با این حال، این تیمارها تأثیر معنیداری بر کاروتنوئیدکل نداشتند. در مجموع تیمار ال-سیستئین 0/5 درصد بیشترین تاثیر را در حفظ کیفیت و افزایش عمرانبارمانی میوه خرمالو داشت. به عنوان نتیجه نهائی می توان بیان داشت که تیمار پس از برداشت ال-سیستئین روشی ایمن برای افزایش عمر انبارمانی و حفظ کیفیت تغذیهای میوه خرمالو در انبار سرد میباشد.