سند راهبردی آموزش معماری دوره دکتری

نویسندگان
doi
10.22047/ijee.2016.15153
چکیده

تاریخ تأسیس نخستین دورۀ دکتری معماری در ایران به سه دهه نمی‌رسد. این دوره،‌ که نخست در یک دانشکده و با چند دانشجو آغاز شد، امروز با دهها دانشکده و مؤسسۀ دولتی و خصوصی آموزش عالی صدها دانش‌آموختۀ دکتری معماری در سال به وضعی انفجاری رسیده است. محصولات این دوره‌ها، چه دانش‌آموختگان و چه رساله‌های ایشان، متأسفانه موجب تحول متوقع نشده‌اند و در صورت ادامۀ رشد کمّی، این دوره‌ها خود به معضلی تبدیل خواهد شد. هدف از این نوشتار بررسی معضلات ماهوی و علمی و مدیریتی دوره‌های دکتری معماری و سپس پیشنهاد راههایی به مسئولان و استادان دوره‌های دکتری معماری برای بهسازی این دوره‌ها در جهت تنظیم آنها برای خدمت بیشتر به علم و حرفۀ معماری و محیط مصنوع در کشور است. این نوشتار در پنج فصل تنظیم شده است:  مروری بر آسیبهای وضع کنونی دورۀ دکتری معماری، چیستی، محصول، زمینه‌ها و انواع تحقیق، و آداب تحقیق.