جایگاه کشاورزی سنتی و مدرن در پایداری اجتماعات روستایی با توجه به معرفی نظریه شبکه روستایی "rural web"
نویسندگان
1 استادیار مردم شناسی گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران. بابلسر، ایران.
doi
10.22059/jrur.2018.263970.1276چکیده
کشاورزی نقش اساسی و تعیین کنندهای در سرنوشت جامعه روستایی مازندران دارد و با تغییراتی که برای آن رخ میدهد، پایداری جوامع روستایی نیز تحت تأثیر آن قرار میگیرد. هدف تحقیق حاضر بررسی دو نوع کشاورزی سنتی و مدرن و رابطه آن با سیستم پایداری روستایی است. جامعه موردمطالعه در این تحقیق شامل اجتماعات روستایی در شهرستان آمل است که با استفاده از فرمول کوکران، نمونهای به حجم 77 نفر از افراد کشاورز که دارای سابقه طولانی کشاورزی بودند و تجربه دو نوع کشاورزی سنتی و مدرن را داشتند انتخاب گردیدند. در این تحقیق از ابزار پرسشنامه و مصاحبه استفاده شده است. بر اساس نتایج تحقیق درمجموع کشاورزی سنتی با سیستم پایداری تأثیر مستقیم دارد و میتوان آن را نوعی از کشاورزی پایدار قلمداد کرد. هر آنچه کشاورزی روستایی به سمت مدرن شدن میرود به شدت بر پایداری روستایی اثر منفی دارد. با توجه به تأکید بر کشاورزی پایدار، پیشنهاد آن است که کشاورزی مدرن صرفاً در جهت منافع اقتصادی و سودبَری سوق نیابد و نگرش کشاورز از این که از کشاورزی مدرن میتوان بیشترین سود حاصل گردد تغییر کند.