بررسی رابطه بین دوره تصدی حسابرس و مدیریت سود
نویسندگان
1 استادیار حسابداری دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران
2 کارشناس ارشد حسابداری دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکترای حسابداری دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22103/jak.2011.34چکیده
این مطالعه رابطه میان طول دوره تصدی حسابرس و میزان مدیریت سود را در مورد 133 شرکت از شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای 1379 تا 1385 مورد بررسی قرار میدهد. در این تحقیق ابتدا رابطه میان دوره تصدی حسابرس و قدر مطلق اقلام تعهدی اختیاری به عنوان انعطاف پذیری در مدیریت سود مورد آزمون قرار گرفته است که نتایج نشان میدهد با افزایش دوره تصدی حسابرس، انعطافپذیری مدیریت در استفاده از اقلام تعهدی اختیاری افزایش مییابد. سپس در بررسی رابطه میان دوره تصدی و سطح اقلام تعهدی اختیاری، نتایج به رابطه منفی معناداری رسیده که بیانگر این ادعا است که مدیریت از انعطافپذیری به وجود آمده در جهت منفی استفاده میکند. بنابراین با توجه به یافتههای این تحقیق میتوان گفت وجود رابطه طولانی مدت میان صاحبکار و حسابرس، باعث افزایش انعطافپذیری مدیریت در استفاده از اقلام تعهدی اختیاری میگردد؛ اما این استفاده بیشتر در جهت کاهش سود (محافظهکارانه) است.
