بررسی رابطه انعطاف پذیری استادان و یادگیری فعال دانشجویان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت آموزشی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی
2 استادیار، گروه علوم اجتماعی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی
3 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت آموزشی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22047/ijee.2015.7952چکیده
هدف اصلی تحقیق حاضر بررسی رابطه انعطافپذیری استادان (اعضای هیئت علمی) با یادگیری فعال دانشجویان کارشناسی ارشد پردیس مهندسی دانشگاه شیراز بود. این تحقیق از نظر هدف «کاربردی» و از نظر روش جزو پژوهشهای توصیفی و از نوع «همبستگی» بود. جامعه تحقیق شامل کلیه دانشجویان کارشناسی ارشد مشغول به تحصیل در پردیس مهندسی دانشگاه شیراز در سال تحصیلی 91 ـ 1390 بود که حدود 850 دانشجو را شامل میشد و از این میان طبق جدول مورگان تعداد 300 دانشجو از طریق روش نمونهگیری تصادفی طبقهای بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار تحقیق شامل سیاهه سبک فردی (تاگرت و تاگرت ـ هاسلادن، 1993) و پرسشنامه ادراک دانشجو (کیم، 2009) بود. پرسشنامهها در میان افراد نمونه توزیع و پس از جمعآوری، دادهها در نرم افزار SPSS 16 وارد و تجزیه و تحلیل شد. نتایج بهدست آمده نشان داد که دانشجویان کارشناسی ارشد پردیس مهندسی دانشگاه شیراز، میزان انعطافپذیری استادان و همچنین، یادگیری فعال خود را در حد متوسط برآورد کردهاند. همچنین، از دیدگاه آنان انعطاف پذیری استادان بر یادگیری فعال دانشجویان تأثیر معنادار دارد.
