عوامل مؤثر در ارتقای مؤلفه‌های حس مکان در جابجایی بافت روستاهای آسیب‌دیده پس از زلزله (موردمطالعه: روستای کنزق شهرستان اردبیل)

نویسندگان

1 استادیار گروه آموزشی معماری، دانشکده معماری، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

2 استادیار گروه آموزشی علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری، گروه معماری، دانشکده معماری، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

doi
10.22059/jrur.2017.220997.1016
چکیده

هدف پژوهش حاضر شناسایی مؤلفه‌های تأثیرگذار بر حس مکان، بررسی جهت تغییر آن‌ها در جابجایی بافت روستای کنزق پس از سانحه زلزله و تأثیر الگوپذیری از عوامل کالبدی در روستای جدید در جهت ارتقا یا کاهش حس مکان و همبستگی آن‌ها است. لذا با استفاده از شیوه پژوهش تحلیلی-توصیفی مؤلفه‌های حس مکان در چهار دسته، اجتماع‌پذیری و تعاملات اجتماعی، هویت، دلبستگی به مکان و وابستگی به مکان در قالب پرسشنامه‌ای محقق ساخته دارای اعتبار (74/0 =α)، 278 نفر مورد پرسش قرار گرفتند؛ تحلیل اطلاعات حاصل از پرسشنامه با استفاده از نرم‌افزار Spss، برای آزمون فرضیه آماره‌های تی تست تک نمونه‌ای و همبستگی پیرسون است که با فرض اینکه در جابجایی بافت روستای کنزق به الگوی بافت روستای قدیم توجه نشده است و به‌کارگیری الگوی طراحی روستای کنزق قدیم سبب ارتقای مؤلفه‌های حس مکان در روستای جدید خواهد بود به این نتیجه می‌رسد که در جابجایی روستای کنزق تبعیت از برخی عوامل مانند مصالح روستای کنزق قدیم سبب افزایش مؤلفه هویت خواهد شد و عدم تبعیت از فرم و پلان خانه‌های قدیمی نیز حس مکان را افزایش می‌دهد که در نهایت چنین می‌توان اذعان نمود که تأثیر این عوامل در گرو آسایش و راحتی ساکنین است.