بررسی پتانسیل سهم نهادههای واسطهای بر رفاه با روش داده - ستانده: مطالعة موردی استان خوزستان
نویسندگان
1 دانشیار اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 دانشیار اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 استادیار جامعه شناسی، گروه جامعه شناسی، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 استادیار اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
5 استاد اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
6 استادیار اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22034/epj.2025.20526.2481چکیده
یکی از کاستیهای روش ارزشافزوده در تخمین رفاه این است که بدون اینکه تولیدات واسطه را در نظر بگیرد، فقط به اندازهگیری تولیدات نهایی میپردازد و تعامل بخشهای اقتصادی را نادیده میگیرد. در این تحقیق با محاسبه جدول داده ستانده منطقهای استان، به بررسی پتانسیل جریان ورود و خروج کالاهای واسطهای و تاثیر آن بر رفاه پرداخته میشود. خوزستان یکی از استانهایی است که جریان ورود و صدور نهاده های واسطهای زیادی دارد و در عین حال شهروندان آن رفاه پایینی دارند و انتخاب مناسبی برای این بررسی محسوب میشود. نتایج تحقیق بیانگر این است که در صورت تبدیل همه نهادههای واسطهای صادراتی به تولید نهایی و تولید همه نهاده های وارداتی در استان، ارزشافزوده کل استان تا 63 درصد افزایش مییابد. در سطح بخشهای اقتصادی ارزشافزوده بخش صنعت تا 194 درصد، بخش خدمات تا 102 درصد و بخش کشاورزی تا 74 درصد افزایش مییابد. همچنین در صورتی که اندازه پیوند بین بخشهای اقتصادی داخلی استان در نظر گرفته شده و زنجیره تکمیل کالاهای واسطهای در داخل استان تکمیل شود، میتواند تولید ناخالص داخلی استان را تا 37.8 درصد افزایش دهد.
