سنجش و تحلیل تابآوری بهرهبرداران مرتع در مواجه با سیر قهقرایی اکوسیستمهای طبیعی (موردمطالعه: روستای نردین، شهرستان میامی، استان سمنان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده منابعطبیعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشیار دانشکده منابعطبیعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشیار دانشکده منابعطبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، مازندران، ایران.
4 استادیار دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، مازندران، ایران.
doi
10.22059/jrur.2018.214738.970چکیده
امروزه نظریهها و رویکردهای مدیریت بحران بر تابآوری جوامع محلی در برابر مخاطرات و بحرانها تأکید دارند. از این روی، تابآوری راهی برای تقویت جوامع با استفاده از ظرفیتهای آنها مطرح میشود و رویکردها، شاخصها و مدلهای سنجشی متفاوتی در مورد آن شکل گرفته است. هدف مطالعه حاضر سنجش و تحلیل تابآوری بهرهبرداران مرتع روستای نردین شهرستان میامی استان سمنان، در مواجه با سیر قهقرایی اکوسیستمهای طبیعی میباشد. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و حجم نمونه در تحقیق، طبق جدول مورگان، 28 نفر از بهرهبرداران مرتع برآورد شده است. در این راستا، ابتدا مؤلفهها و ابعاد مطرح در تابآوری تدقیق گردید. سپس با تحلیل پرسشنامهها و محاسبات لازم میزان میانگین تابآوری بهرهبرداران و همچنین میانگین تابآوری ابعاد ششگانه با استفاده از نرمافزار SPSS و آزمون تی تک نمونهای سنجش و رتبهبندی متغیرهای آنها با استفاده از آزمون فریدمن مورد ارزیابی قرار گرفت. بر اساس نتایج حاصل شده، میزان میانگین تابآوری بهرهبرداران مرتع روستای نردین 2/88 است و نشان میدهد که تابآوری بهرهبرداران این روستا در برابر تخریب مرتع از حد متوسط پایینتر بوده و مناسب نیست، بنابراین ضروری است در اولویت برنامهریزی و تخصیص منابع قرار گیرند.
