مقایسه خودراهبری یادگیری، ارزشهای تحصیلی و ارزشیابی دانشجویان رشتههای مهندسی از کیفیت تدریس اعضای هیئت علمی؛ مورد مطالعه: دانشگاه هرمزگان
نویسندگان
1 استادیار دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز
2 کارشناس ارشد مدیریت کسب و کار، دانشگاه صنعتی مالک اشتر
3 دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی، دانشگاه شیراز
4 کارشناس ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه شیراز
doi
10.22047/ijee.2014.7961چکیده
در پژوهش حاضر با تأکید بر ضرورت آموزش مهارتهای خودراهبری یادگیری در نظام آموزشعالی، ارزشهای تحصیلی دانشجویان بررسی و نشان داده شده است که چگونه ارزشها میتوانند بر میزان انتخاب اهداف تأثیر بگذارند. همچنین، با بررسی ادراک دانشجویان از کیفیت تدریس اعضای هیئت علمی، مسیر برنامهریزی صحیح برای رفع مشکلات آنان در حوزههای مختلف فرایند یاددهی و یادگیری هموار میشود. هدف کلی از انجام دادن این تحقیق مقایسه خودراهبری یادگیری، ارزشهای تحصیلی و ارزشیابی دانشجویان رشتههای مهندسی از کیفیت تدریس اعضای هیئت علمی بود. جامعه آماری پژوهش تمام دانشجویان دوره کارشناسی رشتههای فنی و مهندسی دانشگاه هرمزگان در سال تحصیلی 92- 1391 بودند که شامل 860 نفر بود. با استفاده از روش نمونهگیری طبقهای تصادفی از هر گروه مهندسی یک رشته و از هر رشته یک کلاس کارشناسی بهصورت تصادفی تعداد 533 نفر انتخاب شدند. ابزار تحقیق شامل سه پرسشنامه خودراهبری، ارزشهای تحصیلی و ادراک دانشجویان از کیفیت تدریس اعضای هیئت علمی بود که پس از محاسبه روایی و پایایی بین افراد نمونه توزیع شد. با استفاده از روشهای آمار استنباطی دادهها تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین میزان خودراهبری یادگیری، بین ارزشهای تحصیلی و بین میزان ادراک دانشجویان از کیفیت تدریس اعضای هیئت علمی بر اساس رشتههای مختلف مهندسی، جنسیت و نوع سکونت تفاوت معناداری وجود دارد.