اثر تنش خشکی بر برخی ویژگیهای مورفولوژیک دانهالهای ایجاد شده از تلاقیهای بینگونهای پسته ( P. vera × P. integerrima)
نویسندگان
1 دانش آموخته دکترای علوم باغبانی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 استادیار مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان سمنان (شاهرود)، ایستگاه تحقیقات پسته دامغان، شاهرود
3 استادیار گروه علوم باغبانی، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران
4 دانشیار گروه علوم باغبانی، دانشکده تولید گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان
5 دانشیار گروه علوم باغبانی، دانشکده تولید گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان
doi
10.30466/rip.2021.121088چکیده
پسته بهعنوان یک محصول استراتژیک جایگاه خاصی در بین محصولات کشاورزی ایران دارد. بهمنظور بررسی تأثیر تنش خشکی بر برخی از ویژگیهای مورفولوژیک و میزان پروتئین کل دانهالهای هیبرید و غیر هیبرید پسته و شناسایی پایههای متحمل به خشکی، آزمایشی بهصورت فاکتوریل بر پایه طرح کامل تصادفی با چهار تکرار بهصورت گلدانی در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان در سالهای 98- 1397 انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل پنج پایه دانهالی پسته احمدآقایی، اکبری، سرخهحسینی، گرمه، فندقی و پنج هیبرید بینگونهای (احمدآقایی × اینتگریما، اکبری × اینتگریما، سرخهحسینی × اینتگریما، گرمه × اینتگریما و فندقی × اینتگریما) و سه سطح خشکی شامل شاهد (100 درصد ظرفیت زراعی)، تنش ملایم (65 درصد ظرفیت زراعی) و تنش شدید (30 درصد ظرفیت زراعی) بودند که بهمدت 12 هفته روی دانهالهای سه ماهه پسته اعمال شدند. نتایج نشان داد که تنش خشکی اثر معنیداری بر وزن خشک ساقه، وزن خشک ریشه، طول ساقه، قطر ساقه، طول ریشه، نسبت طول ریشه به ساقه، طول برگ، عرض برگ، ضخامت برگ، سطح برگ، ریزش برگ و میزان پروتئین کل برگ و ریشه داشت. با افزایش سطح خشکی، کاهش معنیداری در تمامی صفات بهجز طول ریشه، نسبت طول ریشه به ساقه و ضخامت برگ نسبت به شاهد مشاهده شد. در بین پایهها، بهترتیب پایههای پر رشد هیبرید سرخهحسینی × اینتگریما، احمدآقایی × اینتگریما و اکبری × اینتگریما بیشترین تحمل به خشکی را نشان دادند. از طرفی پایه دانهالی فندقی در تمامی صفات بیشترین حساسیت به خشکی را نشان داد.