رابطه مصرف غذای غیرحلال با خودکنترلی، جایگاه مهار درونی، هوش اخلاقی و وجدانی بودن، در کارکنان ادارات اهواز
نویسندگان
1 دکترای حرفهای پزشکی، ام پی اچ، دکترای تخصصی روانشناسی، استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.30471/edu.2019.5127.1989چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه مصرف غذای غیرحلال با خودکنترلی، جایگاه مهار درونی، هوش اخلاقی و وجدانی بودن، در کارکنان ادارات اهواز، در سال 1396ش، بود. جامعه آماری شامل 950 نفر از کارکنان شرکت ملی حفاری ایران، شرکت فولاد خوزستان، شرکت آب و برق خوزستان و شرکت آب و برق منطقهای بود که به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. جمعآوری دادهها با استفاده از پرسشنامه خودکنترلی تانجی و همکاران، مقیاس منبع کنترل لونسون، پرسشنامه هوش اخلاقی لنیک و کییل، مقیاس فرم کوتاه نئو مککری و کاستا و پرسشنامه محققساخته آزمون خوردن انجام شد. دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون خطی چندگانه تجزیه و تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشاندهنده روابط میان غیرحلالخواری و خودکنترلی، غیرحلالخواری و سبک اسناد درونی، غیرحلالخواری و استقامت و پافشاری بر حق، غیرحلالخواری و مسئولیتپذیری برای تصمیمهای شخصی، غیرحلالخواری و قبول مسئولیت برای خدمت به دیگران، غیرحلالخواری و اهمیت خودجوش به دیگران، غیرحلالخواری و توانایی در بخشش اشتباههای دیگران و غیرحلالخواری و وجدانی بودن در شرکتکنندگان بود. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون به روش همزمان نشان داد که از میان متغیرهای وابسته، وجدانی بودن، پافشاری بر حق و توانایی در بخشش اشتباههای دیگران و خودکنترلی از سوی متغیر غیرحلالخواری قابل پیشبینی هستند.
