فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

یکی از مهم­ترین اثرات زمین ­لرزه، ایجاد جابه‌جایی­ های افقی و قائم در سطح زمین است که در نتیجه آن، با توجه به شدت و منطقه وقوع زمین‌لرزه، خسارات جانی و مالی فراوانی ممکن است به وقوع بپیوندد. استفاده از روش سنجش از دور مبتنی بر به‌کارگیری تصاویر راداری ماهواره­ای در دو دهه اخیر نقش بسیار مهمی در پیش­ بینی و اندازه­گیری حرکات زمین داشته است. در این مقاله به­ منظور بررسی جابه‌جایی زمین ناشی از زمین‌لرزه 29 بهمن 1399 شهرستان سی‌سخت، از تکنیک تداخل‌سنجی راداری (InSAR) استفاده شده است. بدین‌منظور با استفاده از چهار تصویر به‌دست‌آمده از سنجنده Sentinel-1A مربوط به قبل و بعد از زمین‌لرزه در دو حالت بالارونده و پایین‌رونده مدار ماهواره و پردازش این تصاویر در نرم­افزار SNAP، نقشه جابه‌جایی زمین ناشی از وقوع این زمین­ لرزه تهیه شده است. نتایج نشان داد که بیشینه جابه‌جایی در شهر سی‌سخت حدود 10 سانتی‌متر در راستای خط دید ماهواره است. با تجزیه جابه‌جایی به‌دست‌آمده در راستای خط دید به دو مؤلفه جابه‌جایی در راستاهای شرقی- غربی (مؤلفه x) و بالا- پایین (مؤلفه z) نقشه جابه‌جایی در دو راستای x و z تهیه شد که مقادیر آن به ترتیب برابر با 161- و 6 میلی‌متر است. این نقشه ­ها اطلاعات پایه مورد نیاز پردازش ­های مهندسی زمین‌لرزه را فراهم می­ آورد.