تأثیر تنظیمکنندههای رشد گیاهی و نوع محیط کشت پایه بر تکثیر درون شیشهای ارقام انگور بیدانه سوپریور و کریمسون
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه پیام نور، ایران
2 استاد، گروه اصلاح نباتات، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانش آموخته کارشناسیارشد بیوتکنولوژی کشاورزی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه پیام نور، ایران
doi
10.30466/rip.2021.121133چکیده
تکثیر رقمهای وارداتی انگور بصورت سنتی با دو مشکل انتقال آفات و بیماری و مدت زمان طولانی تکثیر مواجه است. لذا در تحقیق حاضر از کشت بافت به منظور معرفی محیط بهینه تکثیر ارقام بیدانه سوپریور و کریمسون استفاده شد. چهار نوع محیط کشت پایه جهت باززایی شامل محیطهای CP، WPM، DKW و DKW تغییر یافته هر کدام حاوی دو تیمار هورمونی، مورد آزمون قرار گرفتند. گیاهان باززا شده با بنیه مناسب به محیط کشت CP با 25 تیمار هورمونی متفاوت جهت بررسی ریشهزایی انتقال یافتند. آزمونها به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار صورت گرفت. مناسبترین محیط پرآوری برای رقم کریمسون، محیط WPM با ترکیب هورمونی mgL-1 1 BA و mgL-1 1/0 NAA و برای ریشهزایی محیط CP با ترکیب هورمونی mgL-1 75/0 IBA و mgL-1 1 NAA بود. مناسبترین محیط پایه پرآوری برای رقم سوپریور، محیط DKW با ترکیب هورمونی mgL-1 1 BA و mgL-1 1/0 NAA و برای ریشهزایی محیط پایه CP تکمیل شده با mgL-1 25/0 NAA بود. نتایج بدست آمده از پژوهش حاضر میتواند در تکثیر و توسعه کشت ارقام انگور بیدانه سوپریور و کریمسون مفید باشد.