الگوی پیشنهادی کشت ارگانیک محصول برنج درمناطق روستایی استانهای گیلان و مازندران
نویسندگان
1 استادیار، مؤسسه پژوهشهای برنامهریزی اقتصاد کشاورزی و توسعه روستایی، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس،تهران، ایران.
3 استاد، گروه جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس،تهران، ایران.
doi
10.22059/jrur.2017.63470چکیده
کشاورزی ارگانیک یکی از مهمترین نظامهای کشاورزی جایگزین برای تولید مواد غذایی سالم و بدون استفاده از مواد شیمیایی است. در ایران طی دهه گذشته به طور پراکنده برخی محصولات به صورت ارگانیک کشت شده است؛ ازجمله در استانهای گیلان و مازندران در سالهای اخیر کشت ارگانیک محصول برنج رواج یافته است. هدف اصلی این پژوهش بررسی وضعیت کشت ارگانیک محصول برنج در استانهای گیلان و مازندران و طراحی الگوی مناسب برای توسعه کشت ارگانیک این محصول است. روش تحقیق در این پژوهش به صورت پیمایشی و کمّی بوده و دادهها با استفاده از ابزار پرسشنامه جمعآوری شده است. برای تجزیهوتحلیل آماری دادههای پژوهش از نرمافزار SPSS و آزمونهای تحلیل همبستگی و رگرسیون گامبهگام استفاده شده است. نمونه آماری این پژوهش، شامل 211 نفر بود که از بین شالیکاران ارگانیگ و کشاورزانی که در حال آموزش بودند و تمایل خود را برای اجرای این کشت اعلام کردند با روش نمونهگیری طبقهای تناسبی انتخاب شدند. یافتههای این مطالعه نشان میدهد از بین عوامل راهبردی، عامل اقتصادی بیشترین تأثیر را در پذیرش کشت ارگانیک داشته و مهمترین موانع پذیرش کشت ارگانیک، حمایت مالی ناکافی دولت از کشاورزان و پرهزینهبودن کنترل علفهای هرز و آفات در مزارع است. بر اساس نتایج این پژوهش، مناسبترین الگو برای توسعه کشت ارگانیک محصول برنج، الگوی جامعهمحور مبتنی بر نهادسازی با هدف توجه به کشاورزان خردهپا از طریق استفاده از رهیافتهای مشارکتی است.
