صندوق عدالت و پیشرفت؛ گامی به سوی تأمین مالی، تمرکز زدایی و تقویت دولت محلی
نویسندگان
1 استادیار، گروه برنامهریزی توسعه و پیشرفت، مرکز پژوهشهای توسعه و آینده نگری، تهران، ایران
doi
10.22034/epj.2024.21137.2557چکیده
این پژوهش تلاش نموده تا ضمن ارزیابی نقاط قوت، ضعف، فرصتها و تهدیدهای صندوق کارآفرینی امید و بهرهگیری از تجارب این صندوق، گزینههایی را برای تشکیل صندوقهای رشد و توسعه کشور ارائه کند. در این میان تأکید اصلی پژوهش حاضر، شناسایی ابعاد صندوق عدالت و پیشرفت، نقاط قوت و فرصتهای این صندوق، تنگناها و مشکلات احتمالی، جهت گیری های آینده و همچنین ارائه راهکارهایی برای اجرایی شدن صندوق عدالت و پیشرفت است. در انجام پژوهش از روشهای توصیفی، ارزیابی و تحلیل محتوا استفاده شده است. نوع پژوهش از منظر هدف، کاربردی و توسعهای است و شیوهها (ابزارها)ی مورد استفاده مطالعات کتابخانهای و اسنادی، مصاحبه و پرسشنامه بوده است. نتایج موید آن است که صندوق کارآفرینی امید اگرچه توانسته نقش مؤثری در اعطای تسهیلات با توجه به اهداف خود داشته باشد، اما با توجه به اهداف دولت مستقر، این صندوق امکان محقق نمودن اهداف نوین سازمان برنامه و بودجه کشور را نخواهد داشت. درمجموع بر اساس ارزیابیهای صورت گرفته از صندوقهای رشد و توسعه و مبتنی بر دیدگاهها و نظرات متخصصان و مدیران، امکان تحقق و موفقیت صندوق عدالت و پیشرفت وجود دارد. صندوق عدالت و پیشرفت به دلیل کمک به تحقق رشد 8 درصدی، تکمیل و توسعه زیرساخت-های تولید، حمایت از کسبوکارهای بخش غیردولتی و... نسبت به سایر گزینههای پیشنهادی در اولویت قرار میگیرد. با تشکیل صندوق عدالت و پیشرفت امکان تمرکززدایی و افزایش اختیارات شورای برنامهریزی استانها (تخصیص منابع صندوق به استانها) و در ادامه مسیر تشکیل دولت محلی افزایش مییابد.
