اشتغال‌زایی صنعتی ایران در پی بهره‌گیری از ظرفیت‌های بلااستفاده صادراتی

نویسندگان

1 استاد دانشکده اقتصاد، دانشگاه تهران، ایران

2 دانشیار، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران،

3 دانشجوی دکترای اقتصاد، دانشگاه تهران (پردیس البرز)، البرز، ایران

4 استاد دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22034/epj.2024.20626.2497
چکیده

ضرورت رشد اشتغال در ایران به‌ویژه جهت فائق آمدن بر مشکلات اقتصادی، اجتماعی و قضایی خانوارهای ایرانی ناشی از گسترش معضل بیکاری در کشور، موضوعی بااهمیت برای عموم جامعه بوده و از دغدغه‌های اصلی سیاستگذاران اقتصادی است. با توجه بدانکه یکی از گروه‌های مهم اقتصادی به لحاظ اشتغال‌زایی و مبادلات بین‌المللی کالاها، محصولات بخش صنعت است، در این مطالعه تاثیرگذاری به‌کارگیری ظرفیت‌های بالقوه و بلااستفاده صادرات صنعتی بر رشد اشتغال مورد مطالعه قرار می‌گیرد. بدین منظور، در این مطالعه، مدل اقتصادسنجی داده‌های تابلویی پویا برای بازه زمانی 1381 تا 1399، در سطح حدود 120 گروه فعالیت صنعتی با تلفیق داده‌های نیروی کار و تجارت خارجی کشور برآورد می‌شود. این مطالعه در سطح کدهای چهار رقمی آیسیک نگارش 4 به انجام رسیده است. نتایج نشانگر آن است‌که به‌کارگیری پتانسیل (ظرفیت) بلااستفاده صادراتی ایران، تاثیری مثبت بر اشتغال صنعتی کشور دارد. هرچند میزان رشد صادرات صنعتی و افزایش اشتغال، در میان صنایع مختلف ایران به‌طور مساوی توزیع نشده است. به‌منظور تغییر جهت فعلی تجارت خارجی و به‌ویژه صادرات کشورکه با سرعت قابل تاملی در حال کاهش و ناپدید شدن است، لذا ضروریست، مجموعه حکمرانی کشور و به‌ویژه دولت باید زمینه‌های لازم برای تسهیل تجارت و به‌ویژه صادرات را به‌طور کامل فراهم نماید.