تحلیل روند خشکشدن دریاچه ارومیه و مهمترین تأثیرات آن بر سکونتگاههای پیرامونی
نویسندگان
1 استادیار، گروه جغرافیا، دانشکده فرماندهی و ستاد، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه جغرافیای انسانی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه جغرافیای انسانی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه جغرافیای انسانی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.22059/jrur.2017.63473چکیده
روند خشکشدن دریاچه ارومیه، زﻣﯿﻨﻪ ﺑﺮوز بحرانهای زیستمحیطی، اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و اﻗﺘﺼﺎدی را در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺷﻤﺎل ﻏﺮب ﮐﺸﻮر ﻓﺮاهم کرده اﺳﺖ. هدف این پژوهش، بررسی تفصیلی روند خشکشدن دریاچه ارومیه و مهمترین پیامدهای ناشی از آن است. این پژوهش از نوع توصیفیتحلیلی است. دادهها با استفاده از منابع کتابخانهای و پیمایشی جمعآوری شده است. به این منظور با استفاده از تصاویر ماهواره لندست، روند خشکشدن دریاچه ارومیه طی سالهای 2000 تا 2015 بررسی شد. در مرحله بعد مهمترین تأثیرات خشکشدن دریاچه ارومیه بر سکونتگاههای پیرامونی با استفاده از مدل ترکیبی دیمتل و فرآیند تحلیل شبکه بررسی شد. نتایج پژوهش بیانگر کاهش شدید آب دریاچه طی سالهای 2000 تا 2015 است. بر اساس یافتهها، معیار زیستمحیطی با ضریب اهمیت نسبی 49/0، زیرمعیارهای طوفانها و ریزگردهای نمکی با ضریب اهمیت نسبی 1782/0، بیابانزایی و توسعه آن به نواحی پیرامون با ضریب اهمیت نسبی 1236/0، قومگرایی و درگیریهای قومی با ضریب اهمیت نسبی 0884/0، تشدید نوسانات اقلیمی و تغییر در زمانبندی فصول با ضریب اهمیت نسبی 0767/0 و از بین رفتن اراضی کشاورزی و حاصلخیزی خاک با ضریب اهمیت نسبی 0720/0، مهمترین پیامدهای خشکشدن دریاچه ارومیه هستند.
