عاشورا تبلور دیدگاههای نوین تربیتی: سیرۀ تربیتی امام حسین (ع) بسترساز خودگردانی متعالی
نویسندگان
1 استادیار دانشکده علوم تربیتی دانشگاه اصفهان
2 دانشیار گروه علوم تربیتی دانشگاه اصفهان
3 دانشجوی دکتری رشته علوم تربیتی دانشگاه اصفهان
doi
10.30471/edu.2018.4534.1876چکیده
پژوهش حاضر با هدف تحلیل ابعاد تربیتی واقعه عاشورا، به دنبال واکاوی این حادثۀ عظیم از منظر خودگردانی است. در راستای تحقق این هدف نویسندگان مقاله به شیوه توصیفی−تحلیلی به دنبال تحلیل رفتاری نقشآفرینان واقعه عاشورا بر مبنای خودگردانی هستند. یافتههای پژوهش به دو بخش قابل تفکیک است. بخش اول به مفهومشناسی خودگردانی و ملاکهای سهگانه خودگردانی اختصاص دارد. یافتههای بخش دوم مربوط به تحلیل سیرۀ امام حسین (ع) و یارانش بر مبنای ملاکهای سهگانۀ خودگردانی (اصالت، عقلانیت و اراده) شکل گرفته است. یافتههای مرتبط با بخش دوم پژوهش مبین آن است که عملکرد امام حسین (ع) و یارانش مصداق بارز تحقق خودگردانی منبعث از تعالیم قرآنی است. رویکرد امام در اعطای آزادی و پرورش عقلانیت نیز از مصادیق بسترسازی در جهت تحقق خودگردانی محسوب میشود. یافتههای مرتبط با تحلیل رفتاری دشمنان نیز مبین آن است که فقدان ملاکهای سهگانه خودگردانی در عملکرد عوام و خواص به خوبی مشهود است. بر این اساس دشمنان امام مصداق بارز انسان دگرگردان هستند. جبن و فقدان بصیرت و آگاهی در مردم و ارعاب، تبلیغات مسموم و هواپرستی حاکمان در این گروه نیز از زمینههای بسترساز دگرگردانی محسوب میشود.