اثرگذاری پارامترهای مختلف در تحلیل آسیب‌پذیری گروهی از سازه‌های فولادی با استفاده از میکروترمور

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشگاه سمنان، دانشکده عمران، گروه زلزله، سمنان، ایران

2 دانشیار، گروه زلزله، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

doi
10.48303/bese.2024.2030803.1163
چکیده

از دهه 1960 میلادی به بعد، مطالعات در زمینه آسیب‌پذیری ساختمان‌ها به اهمیت ویژه‌ای دست یافت و در همان زمان، روش‌های مختلفی برای ارزیابی این آسیب‌پذیری معرفی شد. یکی از ساده‌ترین این روش‌ها، استفاده از میکروترمور بود که همواره مورد شبهات قرار گرفته است. در این پژوهش، با مقایسه نتایج حاصل از ارزیابی آسیب‌پذیری با استفاده از ارتعاشات قوی زمین و میکروترمور، قابلیت استفاده از تحلیل ارتعاشات محیطی در ارزیابی لرزه‌ای ساختمان‌ها مورد بررسی قرار گرفت. به این منظور، 54 ساختمان فولادی با قاب خمشی و قاب مهاربندی در نظر گرفته شدند که با تعداد و ارتفاع‌های مختلف بر روی سه نوع خاک ساخته شده بودند. سپس، با استفاده از نرم‌افزارهای ETABS و OpenSEES، این ساختمان‌ها مدل‌سازی شده و با استفاده از ارتعاشات زلزله و میکروترمور، جابه‌جایی نسبی بین طبقات ساختمان‌ها محاسبه گردید. در نهایت، نتایج حاصل با استفاده از HAZUS-MH MR5 به‌عنوان شاخص آسیب‌پذیری سازه‌ها مقایسه شدند و تطابق حدود 80 تا 90 درصد بین نتایج حاصل از ارتعاشات قوی و نتایج حاصل از میکروترمور مشاهده شد. این موضوع نشان می‌دهد که استفاده از تحلیل ارتعاشات محیطی، می‌تواند به‌عنوان یک روش ارزشمند و کم‌هزینه در ارزیابی آسیب‌پذیری ساختمان‌ها مورد استفاده قرار گیرد. در نهایت، یک بازه فرکانسی مناسب جهت مطالعات آتی بر روی سازه‌های مشابه این پژوهش ارائه گردید.