اثر باز بودن تجاری-مالی و سرمایه انسانی بر حمایت از سرمایه گذاران خرد در کشورهای در حال توسعه
نویسندگان
1 استادیار اقتصاد، گروه مدیریت مالی، واحد آیتالله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران
doi
10.22034/epj.2024.20808.2521چکیده
بخش تولید مستلزم سرمایهگذاری مالی و فناوری بالاست. یکی از راههایی که میتواند به تعمیق و افزایش نقش بازار سرمایه در تأمین مالی منجر شود و جذابیت بیشتری برای ورود سرمایهگذاران داخلی و خارجی فراهم آورد، سیاستگذاری و اتخاذ رویههایی برای حمایت بیشتر از حقوق سرمایهگذاران خرد است. از سوی دیگر، روند فزاینده جهانیسازی و رقابت بینالمللی، هر چند مزایایی برای شرکتهای محلی دارد و میتواند باعث افزایش سرمایه و نقدینگی بازار گردد، اما آیا سیستمهای حاکمیت شرکتی محلی تحت تاثیر مقیاس جهانیسازی و رقابت خارجی قرار دارند؟ هدف این مقاله ، بررسی تاثیر درجه باز بودن اقتصادی (مالی و تجاری) و سرمایه انسانی بر شاخص حمایت از سرمایهگذاران خرد در کشورهای در حال توسعه با استفاده از روش پانل پویای GMM طی دوره 2021-2014 است. نتایج نشان داد گسترش روابط تجاری و همچنین تسهیل ورود و خروج سرمایه به انطباق بیشتر استانداردهای حمایت از سرمایهگذاران خرد در کشورهای در حال توسعه کمک میکند، هر چند اثر بازبودن تجاری نسبت به اثر تسهیل ورود و خروج سرمایه قویتر است. در این میان، نقش سرمایه انسانی (سرمایهگذاری در نیروی انسانی) در انتقال اثرات سرریز انکارناپذیر است. به عبارت دیگر، میتوان گفت ارتقای استانداردهای حاکمیت شرکتی و حمایت از سرمایهگذاران خرد در کشورهای در حال توسعه تحت تاثیر مقیاس جهانیسازی و رقابت بینالمللی قرار دارند و سرمایه انسانی به جهت انتقال دانش و شوکهای بهرهوری اهمیت دارد. علاوه بر آن، توسعه بازار سرمایه در کشورهای در حال توسعه نیز بهطور معناداری مساله نمایندگی بین مدیران و سرمایهگذاران خرد را کاهش میدهد.