دقت پیشبینی جابهجاییهای نسبی با استفاده از ضریب بزرگنمایی تغییرمکان در سازههای دارای عقبرفتگی
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد سازه، گروه مهندسی عمران، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
2 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
doi
10.48303/bese.2024.2035507.1191چکیده
یکی از مهمترین اهداف تحلیل و طراحی لرزه ای سازهها جلوگیری از فروریزش ناشی از تغییرمکانهای نسبتاً بزرگ به وجود آمده در اثر زلزله می باشد. آییننامهها در طراحیهای مبتنی بر نیرو، برای محاسبه تغییرمکانهای واقعی سازه تحت اثر زلزله طرح، از ضریب بزرگنمایی تغییرمکان (Cd) استفاده می کنند. در این روش ها، با توجه به جابهجاییهای حاصل از تحلیل الاستیک سازهها، تحت اثر نیروی کاهشیافته، جابهجایی های واقعی (غیرخطی) سازه ها با استفاده از Cd تخمین زده می شوند. ساختمانها به لحاظ خصوصیت کالبدی و هندسی به دو گروه منظم و نامنظم تقسیم می شوند. یکی از متداولترین نامنظمیها، نامنظمی در ارتفاع و از نوع هندسی است که ساختمانهای دارای عقب رفتگی در همین گروه قرار میگیرند. پاسخهای لرزهای سازه های نامنظم نسبت به پاسخ های متناظر در سازههای منظم میتواند تفاوت قابلتوجهی داشته باشد. هدف اصلی این پژوهش سنجش و ارزیابی ضریب بزرگنمایی تغییرمکان برای پیشبینی تغییرمکان جانبی بین طبقه ای و بام در قاب های خمشی فولادی ویژه دارای عقبرفتگی میباشد. نتایج این تحقیق که با استفاده از 24 سازه قاب خمشی فولادی دو بعدی منظم و نامنظم در دو گروه 5 و 9 طبقه انجام شده است، نشان میدهد مقدار 5/5 = Cd، توصیه شده در استاندارد 2800 و آیین نامه ASCE7-16، جابهجایی های بین طبقه ای را در سازههای کوتاهمرتبه (5 طبقه)، بهصورت دست پایین و در سازههای میانمرتبه (9 طبقه) بهصورت دست بالا تخمین می زند. همچنین، نتایج بهدستآمده نشان می دهد که مقدار پیشنهادی توسط آیین نامه ها برای Cd با دقت مناسبی جابهجایی بام سازه های مورد مطالعه را، تحت اثر زلزله طرح، تخمین می زند.