تحلیل الزامات به¬کارگیری نظام آموزش ترکیبی از دیدگاه اعضای هیئت علمی (مورد مطالعه: دانشگاههای رامین و شهید چمران اهواز)

نویسندگان

1 کارشناس ارشد آموزش کشاورزی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، گروه اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران

2 استاد پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، گروه اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران

3 دانشیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، گروه اقتصاد و توسعه کشاورزی، دانشگاه تهران

doi
10.22047/ijee.2013.2961
چکیده

اخیراً استانداردهای کیفیت آموزش نوین به سمت الگوی جدید آموزشی به‌عنوان آموزش ترکیبی متمایل شده است‌ و آن را آموزش مناسب با استفاده از فناوری رایانه‌ای می‌دانند. در این استانداردها با پذیرش لزوم بهره‌مندی از مزیتهای هر دو شیوه آموزش سنتی و الکترونیکی، محدودیتهای هر یک شناخته و آموزش ترکیبی با تأکید بر فراگیر محوری نوع مناسب آموزش دانسته شده است. تحقیق حاضر با هدف تحلیل الزامات به‌کارگیری نظام آموزش ترکیبی از دیدگاه اعضای هیئت علمی انجام گرفته است. جامعه آماری تحقیق شامل 159 نفر از اعضای هیئت‏علمی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین و دانشکده‌های کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه شهید چمران اهواز بود که از این افراد تعداد 72 نفر از طریق فرمول کوکران و به روش نمونه‏گیری تصادفی ساده به‌عنوان نمونه تعیین شدند. ابزار اصلی جمع‏آوری اطلاعات پرسشنامه بود. روایی پرسشنامه با نظر تعدادی از استادان گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه تهران و صاحبنظران در این زمینه تأیید شد و برای تعیین میزان پایایی آن از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که برابر با 91/0 بود. برای تحلیل داده‏ها از نرم افزار SPSS17 استفاده شد. یافته‏های تحقیق نشان داد که از دیدگاه اعضای هیئت‏علمی مهم‏ترین الزامات به‌کارگیری آموزش ترکیبی، دسترسی به رایانه و اینترنت با سرعت کافی در دانشگاه و وجود داشتن شبکه با پهنای باند کافی است. نتایج به‌دست آمده از تحلیل عاملی نشان داد که پنج عامل سازمانی، زیرساختی، سیاستی، حرفه‌ای و آموزشی 751/71 درصد از واریانس کل الزامات به‌کارگیری آموزش ترکیبی را تبیین می‏کنند.