اثر فاصله کاشت و تعداد شاخه رویشی بر شاخصهای فتوسنتز و عملکرد تمشک سیاه بیخار (Rubus fruticosis aggr.)
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم باغبانی و دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری
2 استادیار گروه علوم باغبانی و پژوهشکده فناوریهای زیستی گیاهان دارویی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری
3 کارشناسیارشد، پژوهشکده فناوریهای زیستی گیاهان دارویی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری
doi
چکیده
مدیریت بهینه عوامل محیطی بهویژه نور خورشید در کشت داربستی تمشک،یکی از راهکارهای افزایش میزان محصول و کیفیت آن است. بهمنظور بررسی تأثیر فاصله کاشت و تعداد شاخه رویشی بر خصوصیات فتوسنتزی و عملکرد تمشک سیاه بیخار، آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 4 تکرار، در باغ تجاری چهارساله تمشک سیاه بیخار، واقع در شهرستان ساری، انجام گرفت. تیمارها بصورت فاصله کاشت روی ردیف در دو سطح 5/1 و 5/2 متر و تعداد شاخه رویشی در هر بوته در دو سطح چهار و شش شاخه تنظیم شد. نتایج مقایسه میانگین نشان داد که بیشترین مساحت پنج برگ به میزان 6/140 سانتیمتر مربع، در فاصله کاشت 5/2 متر و چهار شاخه در مقایسه با سایر تیمارها، ثبت شد. بیشترین عملکرد شاخه و بوته به ترتیب با 74/1 و 65/8 کیلوگرم در فاصله کاشت 5/2 متر بود. میوههای برداشتشده از بوتههای با فاصله کاشت 5/1 متر، بالاترین میزان آنتوسیانین کل، فعالیت آنتیاکسیدانی، اندازه میوه و بیشترین نرخ فتوسنتز با میانگین 58/5 میکرومول بر مترمربع در ثانیه را داشت. همچنین کمترین دمای برگ (5/32 درجه سانتیگراد) در این تیمار ثبت شد. بر اساس نتایج این پژوهش، با کاهش فاصله بوته تمشک، کاهش دمای برگ منجر به افزایش نرخ فتوسنتز و عملکرد بالقوه در هر شاخه میگردد و برعکس در فاصله بیشتر، افزایش تعداد شاخه برای جبران تراکم و درنتیجه افزایش عملکرد کل در هکتار ضروری است.