بررسی نقش محتوای پرسشنامه¬های ارزیابی بر جهتگیری دانشجویان در خصوص آموزش مهندسی
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، دانشکده مهندسی پلیمر
2 کارشناسی مهندسی پلیمر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
doi
10.22047/ijee.2013.2963چکیده
با تغییر شرایط محیطی، محیطهای آموزشی و تواناییهای مورد نیاز دانشآموختگان مهندسی نیز متناسب با آن نیازمند تغییر است. با توجه به الزام هماهنگی فرایند یادگیری با تغییرات محیط بیرون، نظامهای اعتباربخشی مهندسی مانند ABET در سراسر دنیا چارچوبهای خاصی را تعریف کردهاند. در بازبینی معیارهای ارزیابی به نظر میرسد محتوای پرسشنامهها نیز همراه با شرایط جدید تغییر کرده است که هدف این مقاله بررسی نقش محتوای پرسشنامه بر درک دانشجو/ استاد از یادگیری است. برای بررسی نقش محتوای پرسشنامهها بر نتایج ارزیابی، دو پرسشنامه معتبر SEEQ و IDEA بر اساس نحوه تدوین و ساختار آنها انتخاب و در شش کلاس درسی رشته مهندسی پلیمر در کلاس چهار استاد مختلف توزیع شدند. ابتدا نتایج کلی برای استادهای مختلف در دو پرسشنامه بررسی شدند که در تمام موارد نمرات متفاوتی در خصوص ارزیابی هر استاد در دو پرسشنامه مختلف دیده شد که به تغییر دیدگاه دانشجو به فرایند یادگیری و فراخور تغییر در محتوای پرسشنامهها ارتباط داده شده است. در مرحله بعد پرسشنامهای که فضای دانشجومحور و در نتیجه، نمرههای پایینتر و ضعفهای بیشتری را نشان میداد، به دقت تحلیل شد. نتایج به دست آمده نشان داد پرسشهایی که در تمام کلاسها نمره پایینتر از حد متوسط دارند، به نحوی با شایستگیهایی مرتبط هستند که در محیطهای آموزشی استادمحور امکان پرورش آنها وجود ندارد. بنابراین، نتیجه گرفته شد که تغییر محتوای پرسشنامهها بر اساس معیارهای جدید خود میتواند عاملی در گذار از محیط استادمحور فعلی به محیط دانشجومحور و تغییر دیدگاه دانشجو ]و استاد[ به استانداردهای محیطهای آموزشی و یادگیری باشد.