بررسی مزایای مصالح ژئوپلیمر، در تاب‌آوری ساختمان‌ها در برابر زلزله

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد بازسازی پس از سانحه، دانشکده فنی و مهندسی، واحدپردیس، دانشگاه آزاد اسلامی، پردیس، ایران

doi
10.48303/bese.2024.2026094.1155
چکیده

با توجه به این که ایران از نظر شرایط جغرافیایی جزو کشورهای سانحه‌خیز محسوب می‌شود، لازم است ساختمان‌هایی تاب‌آور در برابر سوانح ساخته شود تا خسارات مالی و جانی ناشی از سوانح به‌خصوص زلزله را به حداقل برساند. یکی از راه‌های افزایش تاب‌آوری ساختمان، بهره‌گیری از مصالح سبک و مقاوم در ساخت است؛ مصالح پایدار اکثراً سبک و بسیار مقاوم و همساز با اقلیم هستند در نتیجه بهره‌گیری از آنها می‌تواند بر افزایش تاب‌آوری ساختمان‌ها مؤثر باشد. هدف از این پژوهش بررسی مزایای مصالح ژئوپلیمر در سبک‌سازی و در نتیجه افزایش تاب‌آوری ساختمان‌ها در برابر زلزله است که با روش توصیفی- مروری بر منابع کتابخانه‌ای و مقالات داخلی و خارجی انجام گرفته است. در این مقاله ابتدا به معرفی مقوله تاب‌آوری و مؤلفه‌های آن به‌طور عام پرداخته می‌شود. سپس این ایده به‌طور خاص به‌عنوان کیفیتی ساختاری در سیستم‌های ساخت‌وساز در برابر زلزله، مورد بررسی قرار می‌گیرد. در نهایت درمی‌یابیم لزوم بهره‌گیری از تمامی مصالح پایدار، سبک و دوست دار محیط‌زیست امروزه بیش‌ازپیش احساس می‌شود؛ و دلیل اصلی این موضوع افزایش جمعیت، افزایش آلودگی هوا و آلودگی زیست‌محیطی و همچنین افزایش ساخت‌وساز و به طبع افزایش نرخ تخریب سازه‌ها در پی وقوع زلزله است. در صورت تخریب سازه، هرچه مصالح به کار برده شده در ساخت آن سبک‌تر باشد، خطر آسیب جانی افراد را کاهش داده و همچنین مراحل آواربرداری سهل‌تر و سریع‌تر صورت خواهد گرفت؛ و این به معنای افزایش توان بازگشت جامعه به شرایط پیش از بحران (تاب‌آوری) می‌باشد.