بررسی تأثیر روش طراحی مبتنی بر عملکرد در ساختمانهای بلندمرتبه بتنآرمه با سیستم قاب خمشی ویژه بر شاخص خرابی پارک- انگ
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران سازه، گروه مهندسی عمران، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران
2 دانشیار، گروه مهندسی عمران، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.
doi
10.48303/bese.2024.2013920.1139چکیده
طراحی مدرن لرزهای به سازه اجازه میدهد تا در هنگام وقوع زلزلههای نسبتاً قوی، پاسخ غیرالاستیک داشته باشد. جهت انجام این طراحی تعریف واضحی از پاسخ غیر الاستیک یا خسارت مورد نیاز است تا برای ترازهای خطر زلزلههای مختلف هدفگذاری شود. به همین منظور، هدف از این مطالعه، ارزیابی شاخص خرابی پارک-انگ در قابهای خمشی ویژه ساختمانهای بلندمرتبه بتنآرمه، طراحی شده بر اساس عملکرد است. در این تحقیق بهمنظور مدلسازی و انجام تحلیلها از نرمافزار کدباز OpenSees استفاده شده است. این مطالعه مشتمل بر دو گام اساسی است. در گام اول 3 قاب بلند خمشی بتنآرمه 18، 24 و 30 طبقه با استفاده از تحلیل مودال پوشاور بر اساس ضوابط آییننامه ASCE41-17 و FEMA356، در چارچوب نگرش طراحی مبتنی بر عملکرد، طراحی شدند. در گام دوم، ارزیابی شاخص خرابی پارک-انگ در قابهای طراحی شده در گام نخست، به دست آمده و مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. مطابق نتایج بهدستآمده مشاهده میشود با افزایش تعداد طبقات شاخص خرابی پارک-انگ در قابهای 18، 24 و 30 به ترتیب 10، 16 و 34 درصد افزایش پیدا میکند. همچنین با توجه به نتایج بهدستآمده برای شاخص خرابی پارک-انگ، مشاهده میشود روش طراحی مبتنی بر عملکرد سبب میشود که سازههای طراحی شده در محدوده قابل تعمیر قرار بگیرند.