بررسی تاثیر گرایش سرمایهگذار بر کارایی مدلهای قیمتگذاری عاملی
نویسندگان
1 دانشیار گروه مالی و بانکداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه مالی و بانکداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.
3 کارشناسی ارشد مالی- مهندسی مالی و مدیریت ریسک، گروه مالی و بانکداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22034/epj.2024.20221.2444چکیده
جریان نوین مطالعات مالی که بر توجیه بیقاعدگیهای ارزشگذاری از طریق مالی رفتاری تاکید دارد، از افزودن عوامل مرتبط با رفتار سرمایهگذاران به مدلهای عاملی کلاسیک در جهت افزایش کارایی آنها دفاع میکند. اهداف پژوهش حاضر، بررسی کارایی مدلهای قیمتگذاری داراییهای سرمایهای و سه عاملی فاما و فرنچ در صنعت بانکها و موسسات اعتباری و نقش متغیر گرایش سرمایهگذار در تقویت قدرت توضیحدهندگی این مدلها است. پژوهش حاضر از روش حداقل مربعات تعمیمیافته برای دادههای 10 بانک پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره زمانی فروردین 1392 تا آبان 1401 استفاده میکند. یافتهها نشان میدهد که عوامل مازاد بازده بازار و اندازه دارای اثر معنیدار مثبت بر مازاد بازدهی بانکهاست و عامل مازاد بازده بازار دارای بیشترین اثر بر عملکرد تعدیلشده با ریسک بانکها است. همچنین عامل گرایش سرمایهگذار نیز ضمن تاثیر معنیدار مثبت بر مازاد بازدهی بانکها، قابلیت توضیحدهندگی مدلهای قیمتگذاری داراییهای سرمایهای و سه عاملی فاما و فرنچ را افزایش میدهد. بنابراین افزودن متغیر گرایش سرمایهگذار به مدلهای عاملی میتواند با تبیین مناسبتر رفتار بازده و عوامل تاثیرگذار بر آن، سبب تسهیل سیاستگذاری در حوزه بازار سرمایه شود.