بررسی میزان هم تألیفی پژوهشگران ایرانی در حوزه فنی و مهندسی در سالهای 2010- 1990
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم کتابدار و اطلاع رسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات
2 کارشناس مهندسی کامپیوتر نرم افزار، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد مهریز، یزد
doi
10.22047/ijee.2012.2669چکیده
در دنیای امروزی، بر خلاف گذشته، بیش از پیش به همکاری و همفکری نیاز است. در زمینه پژوهش و تولید علم نیز بیش از هر زمان دیگری به کارگروهی وابسته هستیم. به بیان دیگر، رابطه نزدیکی میان همکاری و تولید علم وجود دارد. پیشرفتهای علوم و فناوری فقط به پیشرفت علمی یک کشور محدود نمیشود و تأکید بسیاری از مجلات علمی در حال حاضر بر همکاری و همتألیفی است که هر دو آنها دارای یک روند افزایشی است. تعامل میان متخصصان حوزههای علمی مدتهاست که ضروری شده است. فرایند پژوهش به فعالیتهای ارتباطی نسبتاً زیادی از قبیل گفتگوی متخصصان با یکدیگر، مطالعه مقالات و نوشتن نامهها وابسته است. هدف پژوهش حاضر مطالعه و بررسی روند تولیدات علمی و بهطور خاص بررسی میزان همتألیفی در تولیدات علمی پژوهشگران ایرانی در حوزه فنی و مهندسی در فاصله سالهای 1990 تا 2010 است. فایده این نوع پژوهشها کشف الگوی نویسندگی غالب در تولیدات علمی و میزان مشارکت و همکاری گروهی در میان این گروه از پژوهشگران در کشور است. نتایج این مطالعه نشان داد که سهم تولیدات با الگوی نویسندگی تک نویسنده پیوسته در حال کاهش و سهم تولیدات با الگوی نویسندگی دو نویسنده و بیش از آن، از سال 1990 تا 2010، پیوسته در حال افزایش بوده است. بر اساس یافتهها، 92 درصد تولیدات در سالهای مورد بررسی به صورت تولیدات مشارکتی و فقط هشت درصد به صورت تولیدات انفرادی بوده است. در بیشتر سالها میزان تولیدات بینالمللی کمتر از تولیدات داخلی است و فقط در دو سال 1992 و 1994 میزان تولیدات بینالمللی درصد بیشتری را به خود اختصاص داده است. همچنین، یافتهها نشان داد که 47 عنوان نشریه بیش از 100 مقاله هم تألیفی در حوزه فنی و مهندسی را به چاپ رساندهاند و ضریب تأثیر مجلات منتشر کننده مقالات همتألیفی دارای ضریب تأثیر بسیار پایین و هفت عنوان نشریه از ضریب تأثیر نسبتاً خوبی برخوردار بودهاند.