بررسی تأثیر سیاست پولی بر نرخ ارز در شرایط نااطمینانی و اثرات آن بر ارزش افزوده بخشهای اقتصادی در ایران (کاربرد مدل RDCGE)
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران.
2 دانشجوی دکتری علوم اقتصادی گرایش بینالملل، ,واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران.
3 استاد گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه باهنر کرمان، کرمان، ایران.
doi
10.22034/epj.2023.20110.2437چکیده
با توجه به آثار منفی شرایط نااطمینانی در خصوص آینده اقتصادی، بر وضعیت اقتصادی یک کشور، ارزیابی آثار سیاستهای پولی بر نرخ ارز در شرایط نااطمینانی و اثر آن بر ارزشافزوده بخشهای اقتصادی از اهمیت انکارناپذیری به منظور جلوگیری از آثار زیانبار احتمالی برخوردار است که در این تحقیق به این مهم پرداخته شد. برای این منظور، اثرات شوکهای ناشی از سناریوهای سیاستهای پولی انبساطی در قالب افزایش رشد حجم نقدینگی (5%، 10% و 20%) بر نرخ ارز (ریال / دلار آمریکا) و ارزشافزوده بخشهای کشاورزی، صنعت و معدن و خدمات بررسی شد. در این راستا، دادههای مورد نیاز از ماتریس کلان حسابداری اجتماعی سال 1390 و جدول تفصیلی داده- ستانده سال 1395 بانک مرکزی گردآوری و جهت تحلیل دادهها از مدل تعادل عمومی محاسبهپذیر پویای بازگشتی (RDCGE) و نرمافزار متلب استفاده شد. نتایج نشان داد که در میان بخشهای اقتصادی مورد بررسی، شوک ناشی از افزایش حجم نقدینگی، به ترتیب از اثرگذاری منفی بیشتری بر ارزشافزوده بخشهای صنعت و معدن، خدمات و کشاورزی برخوردار است. به طوری که، شوک افزایش حجم نقدینگی حداکثر به میزان 08/3 درصد منجر به افزایش نرخ ارز شده و ارزشافزوده بخشهای صنعت و معدن، خدمات و کشاورزی را حداکثر به ترتیب معادل 04/5، 01/4 و 19/3 درصد کاهش میدهد.