اثرات بیثباتی مالی بر متغیرهای کلان اقتصادی با تاکید بر نقش واسطهگری بانکها با رویکرد DSGE
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد اسلامی دانشکده علوم اقتصادی و اداری دانشگاه قم، قم، ایران
2 استاد دانشکده اقتصاد دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری اقتصاد، پردیس ارس دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/epj.2023.19910.2419چکیده
بیثباتی مالی بیانگر شرایطی است که در آن اقتصاد بصورت بالقوه تحت تاثیر نوسان قیمت داراییها و یا عملکرد ضعیف نهادهای مالی در انجام تعهدات خود دچار زیان و مشکلاتی شده است. نوسانات در قیمت دارایی و عملکرد بیثبات در بازارهای مالی یک کشور منجر به سرایت بیثباتی شده و این موضوع نشاندهنده عمق ضعیف مالی در بازارهای مالی کشور بوده است. بر این اساس هدف اصلی مقاله حاضر بررسی اثرات بیثباتی مالی بر متغیرهای کلان اقتصادی در ایران بود. برای این منظور از اطلاعات فصلی دوره زمانی 1370-1400 استفاده شده است. به منظور مدلسازی اثرات بیثباتی مالی بر متغیرهای کلان اقتصادی از مدل تعادل عمومی پویای تصادفی (DSGE) استفاده شده است. نتایج بیانگر این بود که شوک ناشی از بیثباتی مالی منجر به افزایش در نرخ بهره، نرخ تورم، نرخ ارز و انحراف تولید و همچنین کاهش در رشد مصرف، سرمایهگذاری و تسهیلات بانکی شده است. با توجه به نتایج بدست آمده میتوان بیان کرد که بیثباتی مالی از طریق سازوکار ناکارایی در تخصیص منابع و تخصیص غیر بهینه منابع منجر به ایجاد اختلال در حرکت منابع مالی از پس اندازکنندگان به سرمایهگذاران شده که منتج به بیثباتی در رشد اقتصادی و ایجاد اختلال در متغیرهای کلان اقتصادی میشود.
