تحلیل وضعیت پذیرش نوآوری برنامه درسی؛ مطالعه موردی گروههای فنی و مهندسی دانشگاه صنعتی اصفهان و دانشگاه اصفهان
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه اصفهان ، گروه تکنولوژی آموزشی
2 دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و. روانشناسی دانشگاه اصفهان
doi
10.22047/ijee.2012.2617چکیده
هدف این پژوهش تحلیل وضعیت پذیرش نوآوری برنامه درسی از دیدگاه اعضای هیئت علمی گروههای فنی و مهندسی شاغل به کار در دانشگاه صنعتی اصفهان و دانشگاه اصفهان بوده است. سؤالات تحقیق با در نظرگرفتن الگوهای نوآوری برنامه درسی (هدفها، محتوا، راهبردهای یاددهی ـ یادگیری و روشهای ارزشیابی) تدوین و بررسی شد. جامعه آماری این پژوهش را اعضای هیئت علمی گروههای فنی و مهندسی شاغل به کار در سال تحصیلی 90- 1389 دانشگاه صنعتی اصفهان و دانشگاه اصفهان تشکیل دادند. نمونه آماری پژوهش برخی از اعضای هیئت علمی گروههای فنی و مهندسی و علوم پایه شاغل به کار در دانشگاه صنعتی اصفهان بودند. در انتخاب اعضای هیئت علمی از روش نمونهگیری طبقه بندی متناسب با حجم استفاده شده است و 90 نفر از دانشگاه (20 نفر از دانشکده فنی ـ مهندسی دانشگاه اصفهان و 72 نفر از دانشکده فنی ـ مهندسی دانشگاه صنعتی اصفهان) به عنوان نمونه انتخاب شدند. دادههای مورد نیاز پژوهش از طریق دو ابزار اسناد و مدارک و پرسشنامه محقق ساخته گردآوری شده است. ضریب پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرانباخ 95/0 بهدست آمد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه را ده نفر از متخصصان و کارشناسان برنامهریزی درسی و مدیریت آموزشی تأیید کردند. یافتهها نشان داده است که از نظر پاسخگویان میزان پذیرش نوآوری در هدفها، محتوا، راهبردهای یاددهی و یادگیری و شیوههای ارزشیابی برنامه درسی باید بیش از سطح متوسط در برنامه درسی مد نظر قرار گیرد.