ارزیابی عملکرد لرزه‌ای سیستم جداسازی نما در ساختمان‌های بلند

نویسندگان

1 دانشیار، پژوهشکده مهندسی سازه، پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران

2 استادیار، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 دانشجوی دکتری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.48303/bese.2024.2016521.1145
چکیده

از دیدگاه مهندسی سازه طراحی نمای ساختمان در برابـر بارهای لرزه­ ای و یا بار باد درسازه ­های بلنـد به دلیـل رفتـار تـرد و مقاومـت کششـی محـدود مصالح به کار رفته در چیدمان نما دارای اهمیت است. با توجه به اینکه در ساختمان­های متداول نمای سازه مستقیماً به بدنه اصلی سازه متصل است، بنابراین تغییر شکل ­های سازه می ­تواند سبب ایجاد خسارت به نمای ساختمان شود. رویکرد اصلی این تحقیـق جداسازی پوسـته خـارجی سازه از بدنه اصلی آن و استفاده از اینرسی جرمی این بخش از سـاختمان برای کاستن از دامنه تغییر مکانی سـازه و کنترل پاسخ­ های لرزه ­ای سازه و خصوصاً نما    می ­باشـد. در ایـن تحقیـق از یـک مدل عددی دو بعدی برای مطالعه سیستم جداسازی نمـا اسـتفاده گردیـده و روابط تحلیلی مربوط به آن ارائـه شـده اسـت. مـدل ارائـه شـده بـرای یـک ساختمان 15 طبقه با سه ترکیب مختلف نصب نما به سازه اصلی به­ کار گرفته شده و نتایج حاصله با نتایج به­ دست آمده برای همان سازه با سیستم نمای متداول مقایسه گردیده اسـت. این نتایج نشان می­ دهد که نما به عنوان یـک بخـش یکپارچـه از سیستم سازه­ای عمل نموده و نـه تنهـا عملکـرد لـرزه ­ای سـاختمان را بهبـود می­ بخشد، بلکه احتمـال شکسـتگی و ریـزش مصـالح نمـا را در زمـان وقوع زلزلـه کاهش می­ دهد.