ارزیابی عملکرد لرزهای سیستم جداسازی نما در ساختمانهای بلند
نویسندگان
1 دانشیار، پژوهشکده مهندسی سازه، پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران
2 استادیار، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.48303/bese.2024.2016521.1145چکیده
از دیدگاه مهندسی سازه طراحی نمای ساختمان در برابـر بارهای لرزه ای و یا بار باد درسازه های بلنـد به دلیـل رفتـار تـرد و مقاومـت کششـی محـدود مصالح به کار رفته در چیدمان نما دارای اهمیت است. با توجه به اینکه در ساختمانهای متداول نمای سازه مستقیماً به بدنه اصلی سازه متصل است، بنابراین تغییر شکل های سازه می تواند سبب ایجاد خسارت به نمای ساختمان شود. رویکرد اصلی این تحقیـق جداسازی پوسـته خـارجی سازه از بدنه اصلی آن و استفاده از اینرسی جرمی این بخش از سـاختمان برای کاستن از دامنه تغییر مکانی سـازه و کنترل پاسخ های لرزه ای سازه و خصوصاً نما می باشـد. در ایـن تحقیـق از یـک مدل عددی دو بعدی برای مطالعه سیستم جداسازی نمـا اسـتفاده گردیـده و روابط تحلیلی مربوط به آن ارائـه شـده اسـت. مـدل ارائـه شـده بـرای یـک ساختمان 15 طبقه با سه ترکیب مختلف نصب نما به سازه اصلی به کار گرفته شده و نتایج حاصله با نتایج به دست آمده برای همان سازه با سیستم نمای متداول مقایسه گردیده اسـت. این نتایج نشان می دهد که نما به عنوان یـک بخـش یکپارچـه از سیستم سازهای عمل نموده و نـه تنهـا عملکـرد لـرزه ای سـاختمان را بهبـود می بخشد، بلکه احتمـال شکسـتگی و ریـزش مصـالح نمـا را در زمـان وقوع زلزلـه کاهش می دهد.